Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Kolana
Gimnastyka kręgosłupa metodą Bubnovsky'ego w domu
2 Kolana
Występ krążka międzykręgowego
3 Rehabilitacja
Dna: objawy i leczenie
Image
Główny // Dna

Artroza żebrowo-poprzeczna - objawy i leczenie


Jedną z najrzadszych postaci choroby zwyrodnieniowej stawów jest artroza stawów kostno-kręgowych. Jest to typowe dla osób w wieku, których torebka stawowa i tkanka ochronna są zużyte, a dyski między kręgami zmieniły swoją strukturę. Choroba jest wykrywana po zabiegach rezonansu magnetycznego i zdjęciu RTG problematycznego kręgosłupa.

Odmiany

Artroza żeber może być pierwotna i wtórna. Pierwsza postać choroby jest umieszczana w przypadkach, gdy nie można zidentyfikować przyczyny jej rozwoju, a także u większości osób starszych, które mogą cierpieć na chorobę z powodu starości.

Problemy w niektórych układach ciała, urazy stawów, procesy zapalne w torebce stawowej i inne przyczyny, które spowodowały rozwój artrozy, mówią o postaci wtórnej. Przyczyną mogą być nie tylko urazy i stany zapalne w okolicy stawu, ale nawet ostre procesy zakaźne w pobliskich narządach np. Gruźlica.

Objawy

Artrozę kostno-poprzeczną można zidentyfikować, zwracając uwagę na dokładny i główny objaw - ostry ból w tym obszarze. Zazwyczaj wrażenia koncentrują się w obszarach, w których dysk kręgowy łączy się z żebrami i mięśniami. W odcinku piersiowym kręgosłupa ból jest zwykle nieobecny lub łagodny.

Rano zwykle nie zauważa się bólu. Pojawiają się, gdy są w jednej pozycji przez długi czas. Po wysiłku fizycznym i długim dniu pracy objawy bólowe mogą się pogorszyć do tego stopnia, że ​​konieczne jest przyjmowanie leków przeciwbólowych.

Ciekawe, że coraz częściej słabsza połowa ludzkości - kobiety - cierpi na tę chorobę. Osoby niepełnosprawne siedzące i leżące również rozwijają z czasem artrozę kręgów. Zwykle dotyczy to tylko górnego i dolnego odcinka piersiowego kręgosłupa..

Nierzadko choroba objawia się bez żadnych objawów przez kilka lat i daje się odczuć dopiero po silnym przeciążeniu lub poważnym urazie. Czasami można to ujawnić tylko podczas badania MRI lub prześwietlenia innych narządów.

Na początkowych etapach ból jest lokalny, skoncentrowany w dotkniętym obszarze. Wraz z dalszym rozwojem choroby ból rozprzestrzenia się na kręgosłup i klatkę piersiową, a także pobliskie mięśnie i więzadła. Czasami podczas głębokiego oddychania, na przykład podczas ćwiczeń, może wystąpić ból i skurcze.

Ostatni etap często prowadzi do niepełnosprawności, ponieważ dochodzi do prawie całkowitego zniszczenia tkanki łącznej i chrząstki, co prowadzi do unieruchomienia tych stawów i kalectwa pacjenta.

Leki i fizjoterapia do leczenia

Po rozpoznaniu choroby zwykle przepisuje się hospitalizację (etapy 2-3) lub leczenie domowe przepisanymi lekami i terapię podczas wizyty w oddziale dziennym (etap 1).

Leki w postaci leków do podawania doustnego i zastrzyków stosuje się w celu złagodzenia bólu, przywrócenia ruchomości stawów. Aby złagodzić stan zapalny, stosuje się NLPZ, głównie domięśniowo. W przypadku silnych skurczów przepisywane są leki rozluźniające mięśnie. Jako dodatek do głównej kuracji, chondroitynę można stosować w pełnym cyklu.

Magnetoterapia, zabiegi fizjologiczne i terapia błotna są również szeroko stosowane w pierwszym etapie choroby. Rozluźniają mięśnie, zmniejszają stan zapalny i łagodzą ból..

Artroza żebrowo-kręgowa: objawy, przyczyny i leczenie

Jeśli martwisz się uczuciem bólu i sztywności mostka wzdłuż kręgosłupa, nie spiesz się, aby wziąć krople do serca, ponieważ przyczyną tego stanu może być rozwój artrozy. Jeśli chodzi o problemy w pracy układu mięśniowo-szkieletowego, od razu przychodzą na myśl stawy kolanowe, biodrowe, szyjne, a nawet lędźwiowe. Ale w medycynie istnieje inny rodzaj takiej choroby, który jest rzadki. Nazywa się artroza stawów kostno-kręgowych. Lokalizacja zmian dystroficznych znajduje się w okolicy klatki piersiowej, a choroba jest najczęstszą przyczyną bólu.

Co to jest artroza stawów kostno-kręgowych?

Ważne jest, aby wiedzieć! Lekarze są zszokowani: „Istnieje skuteczny i niedrogi lek na ARTHROSIS.” Przeczytaj więcej.

Obszar klatki piersiowej obejmuje 12 kręgów. W swojej budowie różnią się od odcinka lędźwiowego lub szyjnego tym, że mają mniejszą średnicę i długość. Ale ich kolczaste procesy są nieco dłuższe. Aby kręgi połączyły się ze sobą, potrzebują par symetrycznych połączeń znajdujących się między tymi procesami. Nazywa się je międzykręgowymi, fasetowymi lub fasetowymi. Takie stawy kostne znajdują się we wszystkich częściach grzbietu, z wyjątkiem kości krzyżowej i kości ogonowej. W tym obszarze kręgi urosły razem. W okolicy klatki piersiowej są płaskie i nieaktywne..

Artroza stawów kostno-kręgowych to zniszczenie chrząstki i ścięgien między krawędziami stawów kręgowych, rzadka postać choroby zwyrodnieniowej stawów lub spondyloartrozy. Postępują zmiany zwyrodnieniowe, następuje stan zapalny chrząstek i ścięgien, a tarcie w okolicy zapalenia powoduje ból i sztywność. Najczęstszą lokalizacją zaburzeń dystroficznych w patologii kręgosłupa jest 9 i 10 żeber.

Zmiany w stawach kręgosłupa często prowadzą do dysfunkcji całego układu mięśniowo-szkieletowego. A jeśli do niedawna uważano, że choroba jest charakterystyczna dla osób starszych, u których naturalne procesy starzenia wpływają na tempo reakcji metabolicznych, to teraz występuje ona również u młodych ludzi w wieku powyżej 30-40 lat. U mężczyzn ryzyko rozwoju patologii kostno-kręgowych jest 3-5 razy wyższe niż u kobiet. Większość przypadków ma miejsce między 20 a 35 rokiem życia.

Artroza żebrowo-kręgowa rozwija się stopniowo i przechodzi przez kilka etapów. Pod wpływem prowokujących czynników negatywnych plecy klatki piersiowej są narażone na wpływy zewnętrzne. W odpowiedzi na czynnik drażniący pojawia się stan zapalny w okolicy chrząstki i ścięgien. Jeśli się powtórzy, patologia staje się chroniczna. Występuje reakcja kompensacyjna - proliferacja tkanki łącznej w obszarze dystrofii i tworzenie się osteofitów. Prowadzi to do pogorszenia ruchomości stawów, deformacji. Proces jest zamknięty: stan zapalny wywołuje deformację, a deformacja wywołuje stan zapalny. Im więcej zmian w stawie, tym wyraźniejsze stają się objawy choroby: ból o różnym nasileniu, ograniczenie ruchomości ciała, którego amplituda stopniowo dąży do zera.

Artroza stawów żebrowo-kręgowych często objawia się zapaleniem błony maziowej - nawracającym procesem zapalnym w chrząstce i ścięgnach. W okresie zaostrzenia osoba odczuwa ból, który zakłóca ruch. Podczas przewlekłego przebiegu nie odnotowuje się oznak złego samopoczucia.

Rodzaje i przyczyny jego rozwoju

Artroza żebrowo-kręgowa jest pierwotna i wtórna. Klasyfikacja w formie zależy od przyczyn zaburzeń patologicznych. Ukryte formy kursu są nieodłączną częścią pierwotnej artrozy, w której niemożliwe jest ustalenie przyczyny pojawienia się zmian dystroficznych. Taką diagnozę stawia się zwykle osobom starszym, u których rozwój zaburzeń związany jest z naturalnymi procesami starzenia..

Charakter występowania wtórnej patologii jest mniej więcej jasny. Przyczyny choroby:

  • choroby zapalne;
  • urazy pleców i kompresja kręgów;
  • choroby endokrynologiczne;
  • infekcje, w tym gruźlica;
  • czynniki genetyczne;
  • wrodzone wady w tworzeniu kręgosłupa;
  • płaskostopie, w wyniku osłabienia amortyzacji stopy;
  • nadmierna aktywność fizyczna niezwiązana z pracą;
  • naruszenie postawy z powodu siedzącego trybu życia;
  • problemy metaboliczne.

Artroza stawów żebrowo-poprzecznych może również rozwinąć się w zależności od stanu samego kręgosłupa. Może być wywołane kręgozmykiem, przepukliną międzykręgową, osteochondrozą, spondyloartrozą i innymi chorobami kręgosłupa piersiowego.

Objawy choroby

Objawy patologii kostno-kręgowych są identyczne i mają wspólne cechy. Osoba odczuwa ból pleców o różnym nasileniu w zależności od stadium choroby, który może nasilać się pod wpływem stresu zewnętrznego. W spoczynku pacjent nie odczuwa dyskomfortu. Przy chorobie nie obserwuje się porannej sztywności, z wyjątkiem początkowego bólu na początku ruchu. Inne objawy to lekki obrzęk tkanek miękkich, zaczerwienienie skóry. Ale częściej te objawy są nieobecne..

Wraz z pogorszeniem stanu pacjenta objawy nabierają wyraźniejszego charakteru. Ból staje się intensywny, zaostrza się ograniczenie ruchomości w stawach. W zależności od tego, które stawy mostka są uszkodzone, choroba kostna jest różna.

W przypadku zniszczenia kości i struktur chrzęstnych między żebrami i kręgami charakterystyczne są następujące objawy:

  • pojawienie się bólu pleców w okolicy klatki piersiowej;
  • dyskomfort wzrasta wraz z głębokimi oddechami i podczas ruchu;
  • w obszarze lokalizacji zapalenia można zauważyć obrzęk tkanek i bolesność;
  • odruchowe skurcze kręgosłupa;
  • ruchomość stopniowo pogarsza się w stawach, co prowadzi do silnego bólu nawet podczas oddychania;
  • sztywność podczas ruchu mija w krótkim czasie;
  • podczas ruchu może wystąpić chrupanie i klikanie w plecach.

Czasami artroza kostno-kręgowa przebiega przez pewien czas bezobjawowo. Często o chorobie można dowiedzieć się przypadkowo, przy planowanym prześwietleniu. Początkowo znaki są słabo wyrażone. Jednak obraz kliniczny zmienia się wraz z postępem patologii. Objawy nasilają się pod koniec dnia po długotrwałym obciążeniu pleców, powodując zmęczenie. Zapalenie obejmuje głównie stawy w dolnej części klatki piersiowej. Najczęściej ten typ patologii rozpoznaje się u kobiet po 40 roku życia..

Zapalenie połączenia żeber z mostkiem jest znacznie mniej powszechne. Rozwija się głównie z powodu chorób ogólnoustrojowych, urazów i infekcji. Kliniczne objawy artrozy poprzecznej żebra:

  • pojawienie się dyskomfortu wzdłuż krawędzi mostka;
  • silny zespół bólowy występuje przy maksymalnym wdechu;
  • zapalenie stawów żebrowo-poprzecznych jest nieznaczne;
  • przy badaniu palpacyjnym pojawia się niewielki obrzęk tkanek miękkich;
  • odruchowe skurcze kręgosłupa są nieobecne;
  • sztywność ruchomości stawów utrzymuje się wystarczająco długo.

Ten rodzaj choroby rzadko prowadzi do ciężkiej deformacji klatki piersiowej, nie powoduje silnego bólu podczas oddychania. Przebieg patologii jest korzystniejszy niż w przypadku kręgosłupa żebrowego.

Każdy rodzaj artrozy negatywnie wpływa na postawę. W spoczynku i podczas ruchu pacjent przyjmuje trwale zgarbioną postawę, gdy ramiona opadają i obracają się do przodu. W przypadku braku leczenia procesy zwyrodnieniowe nadal tworzą się w strukturze kręgów i ścięgien, niszcząc integralność aparatu kostno-chrzęstnego. Jeśli choroba przybiera ciężki przebieg, rozstrzyga się kwestię zdolności pacjenta do pracy i jego dalszej niepełnosprawności.

Metody diagnostyczne

Aby zidentyfikować artrozę stawów kostno-kręgowych, wymagane będą różne metody diagnostyczne. Jest to konieczne, aby ujawnić porażkę tych stawów, które są w stanie ukryć się jako cała masa chorób pleców. W tym celu pacjentowi przypisuje się następujące rodzaje metod instrumentalnych:

  • RTG klatki piersiowej w kilku projekcjach. Pozwala wykryć osteofity, drobne deformacje, pośrednie oznaki zapalenia. Ciężkie zaburzenia dystroficzne może określić specjalista bez pomocy radiografii;
  • tomografia komputerowa jest bardziej pouczająca w początkowych stadiach choroby niż radiografia;
  • obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego jest najskuteczniejszym sposobem wykrywania choroby we wczesnych stadiach;

Dwie ostatnie metody nie zawsze są stosowane. Wynika to z drogiego sprzętu. Nie wszystkie kliniki dysponują zaawansowanym sprzętem i nie wszystkich pacjentów stać na diagnostykę..

  • USG może wykryć zjawisko zapalenia błony maziowej.

Badania laboratoryjne i kliniczne w kierunku artrozy kostno-kręgowej są nieskuteczne i mają niewielkie odzwierciedlenie w nich. Nie są używane do celów diagnostycznych..

Metody leczenia chorób

Nawet „zaawansowaną” ARTROZĘ można wyleczyć w domu! Pamiętaj tylko, aby smarować go raz dziennie..

Choroby układu mięśniowo-szkieletowego wymagają zintegrowanego podejścia. Leczenie powinno mieć na celu złagodzenie bólu, likwidację ogniska zapalnego, odbudowę tkanek, zapobieganie dalszemu niszczeniu stawów i ścięgien. Terapia artrozy żebrowo-kręgowej obejmuje następujące działania:

  1. Stosowanie leków.
  2. Fizjoterapia.
  3. Terapia manualna.
  4. Masaż.
  5. Zwiedzanie sanitariatów.
  6. etnoscience.

Farmakoterapia

Leki przeciwbólowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne są przepisywane w celu złagodzenia bólu i stanu zapalnego w uszkodzonych obszarach. Ich działanie ma na celu zmniejszenie bólu, likwidację stanów zapalnych i obrzęków tkanek. Czas przyjmowania takich leków zależy od stadium choroby, obrazu klinicznego i nie ma negatywnego wpływu na inne narządy i układy. Możliwe jest stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych na każdym etapie choroby, ale największą skuteczność takiej terapii odnotowuje się, gdy staw nie jest jeszcze zdeformowany.

Chociaż film dotyczy leczenia osteochondrozy, wszystkie przedstawione zasady odnoszą się do tematu tego artykułu:

Leki do użytku zewnętrznego są szeroko stosowane w celach terapeutycznych. Normalizują krążenie krwi w tkankach, poprawiają ich odżywienie, likwidują stany zapalne, obrzęki i ból. Ta kategoria obejmuje maści i żele. Najbardziej optymalne do skutecznego stosowania żeli, maści to początkowe i środkowe etapy patologii. Gdy tylko stawy zaczną ulegać zmianom dystroficznym, wynik takiego leczenia zmniejsza się do zera..

W przypadku silnych skurczów mięśni pacjentowi przepisuje się środki zwiotczające mięśnie w celu złagodzenia napięcia, rozluźnienia tkanek w miejscach uszkodzonych przez chorobę. Chondroprotektory służą do przywracania struktur chrząstki. Zawierają chondroitynę i glukozaminę, które mają podobne właściwości do naturalnych struktur stawowych. Leki te mają na celu wzmocnienie i ochronę chorego stawu, stymulując jego powrót do zdrowia i regenerację..

Używanie narkotyków jest leczeniem objawowym, które bez zintegrowanego podejścia nie jest w stanie całkowicie uwolnić osoby od problemu..

Fizjoterapia i terapia ruchowa w chorobie zwyrodnieniowej stawów kostnych

Fizjoterapia i ćwiczenia wzmacniają mięśnie stawów i zwiększają ich wytrzymałość. Przyczyniają się do utraty wagi, zmniejszając w ten sposób obciążenie stawów. Możliwości uprawiania sportu, aktywność fizyczna przyczyniają się do odbudowy tkanki chrzęstnej, co pomaga w walce z chorobą. Po fizjoterapii mięśnie muszą się zrelaksować, więc pacjent będzie potrzebował kursów masażu.

Techniki fizjoterapeutyczne w przypadku artrozy żebrowo-poprzecznej:

  • terapia laserowa. Pod wpływem wiązki lasera działającej na miejsce lokalizacji zapalenia można wyciąć uszkodzoną tkankę i zatrzymać ognisko zniszczenia stawu. Ból i obrzęk stopniowo ustępują. Aby proces się nie wznowił, pacjent potrzebuje systematycznej kontroli diagnostycznej, stosowania chondroprotektorów;
  • magnetoterapia. Technika jest podobna do leczenia laserowego, z tym wyjątkiem, że magnes działa w niej jako aktywny mechanizm;
  • ultradźwięki i fonoforeza;
  • galwanizacja;
  • akupunktura. Odnosi się do terapii manualnej. To nie wystarczy do całkowitego wyleczenia. Używany w połączeniu z innymi technologiami.

Największy efekt terapeutyczny takich technik uzyskuje się podczas leczenia pacjenta w środowisku sanitarnym. Dzięki temu pacjent może kompleksowo podejść do problemu. Metody leczenia manualnego, fito- i hirudoterapii nie zostały jeszcze dostatecznie zbadane, dlatego nie są polecane jako samodzielne metody terapeutyczne..

Radykalne zabiegi

Kiedy w stawach pojawiają się deformacje, medycyna zachowawcza nie jest w stanie zwalczyć artrozy. Pacjentowi pokazano leczenie chirurgiczne. W nieskomplikowanych przypadkach deformacji, dystrofii, fragmenty zniszczonej chrząstki są wycinane z uszkodzonego stawu. Po operacji proces zapalny można zatrzymać.

Jeśli zmiany dystroficzne są zbyt wyraźne, wówczas leczenie chirurgiczne przeprowadza się za pomocą endoprotetyki z zastąpieniem zdeformowanego stawu kostnego sztucznym. Po radykalnym leczeniu rozpoczyna się okres rehabilitacji obejmujący przyjmowanie leków, ćwiczenia fizjoterapeutyczne, odchudzanie, profilaktykę.

Możliwe komplikacje

Każda choroba bez leczenia jest obarczona rozwojem poważnych powikłań; artroza kostno-kręgowa nie jest wyjątkiem. W obliczu choroby ludzie rzadko szukają pomocy u specjalistów. Zamiast tego są leczeni środkami ludowymi, co nie zawsze jest uzasadnione..

Jeśli zapalenie stawów krzyżowo-żebrowych i kręgowych nie jest leczone, ich stan może się znacznie pogorszyć. Powikłania obejmują:

  • ograniczenie ruchomości, funkcjonalność stawów;
  • ucisk włókien nerwowych, naczyń krwionośnych zaopatrujących tkanki w tlen i składniki odżywcze;
  • rozwój przewlekłych chorób kręgosłupa, deformacje stawów, powstawanie osteofitów;
  • pojawienie się patologii w narządach wewnętrznych.

Na podstawie objawów patologii kostno-kręgowych lekarz może zdiagnozować choroby płuc lub serca - obraz kliniczny tych patologii jest dość podobny. To jest podstępność choroby. Nieprawidłowa diagnoza lub źle przepisane leczenie to dodatkowe przyczyny rozwoju powikłań u pacjenta.

Jak zapobiegać rozwojowi patologii?

Jak zapobiegać rozwojowi artrozy stawów kostno-kręgowych? Znając przyczyny, rozwoju zaburzeń zwyrodnieniowych można uniknąć, jeśli zajmiemy się ich profilaktyką. Wyjątkiem są urazy pleców, którym nie można zapobiec. W celu zapobiegania artrozie kostno-kręgowej lekarze zalecają aktywność fizyczną: więcej chodzenia, jazdy na rowerze, pływania, w tym różne rodzaje aktywności fizycznej.

Hula-hoop ma dobry efekt zapobiegawczy. Wbrew wszystkim mitom, że to urządzenie do rotacji tułowia negatywnie wpływa na stan narządów wewnętrznych, wszystkie chrząstki i ścięgna kręgów są doskonale opracowane. Poprawia krążenie krwi wzdłuż pleców, tkanki otrzymują więcej tlenu i składników odżywczych.

Kontrolowanie masy ciała zapobiega również rozwojowi patologicznych zaburzeń stawów. Ważne jest przestrzeganie specjalnej diety, aby nie przybrać na wadze, ale aby spożywać kompletną i zbilansowaną dietę. Przy nadmiernych obciążeniach stawów kostnych u sportowców i osób, których praca wiąże się z ciężką pracą fizyczną, aby zapobiec artrozie, konieczne jest rozsądne podejście do treningu lub obciążeń.

Jeśli pojawią się pierwsze oznaki zbliżone objawami do chorób stawów kostnych, należy skonsultować się z lekarzem i przejść pełne badanie. Jeśli diagnoza zostanie potwierdzona, pamiętaj: artroza żebrowo-poprzeczna nie jest wyrokiem, ale wezwaniem do działania. Kompleks metod leczenia zachowawczego i fizjoterapii pomoże poradzić sobie z chorobą.

Artroza żebrowo-kręgowa

Artroza stawów kostno-kręgowych nie jest tak powszechną dolegliwością, która w większości przypadków występuje u osób starszych. Choroba jest bezpośrednio związana ze zmianami zwyrodnieniowo - dystroficznymi, które występują w stawach kręgowych.

Kręgosłup, klatka piersiowa i żebra stanowią jedną ramę, która chroni znajdujące się za nią narządy wewnętrzne. Jeśli chodzi o kręgi, w tej sekcji są one raczej krótkie, ale mają długie wyrostki kolczaste. Taka konstrukcja daje temu obszarowi kręgosłupa pewną swobodę, ponieważ ta część obciążenia prawie nie działa, dlatego artroza kostno-kręgowa nie rozwija się tak często..

Rodzaje choroby i przyczyny jej rozwoju

Istnieją dwie formy choroby - pierwotna i wtórna. W pierwszym przypadku mówimy o ukrytej postaci artrozy, w której bardzo trudno jest określić, co spowodowało rozwój zmian patologicznych w stawach. Diagnozę taką stawia się najczęściej u osób w podeszłym wieku, z tym okresem wiążą się różne zaburzenia funkcjonowania organizmu. Prowadzi to do zmiany procesów metabolicznych i budowy stawów kręgosłupa..

Wtórna postać kostno - kręgowej artrozy rozwija się z dość wyraźnych powodów. W takim przypadku następujące warunki mogą powodować czynniki:

  • procesy zapalne;
  • uraz i uraz kompresyjny kręgosłupa;
  • zaburzenia w czynności układu hormonalnego;
  • konsekwencje przeniesionych chorób wywołanych przez zakaźne patogeny.

Oznaki artrozy klatki piersiowej mogą pojawić się z powodu artrozy, zapalenia lub gruźlicy. Oprócz powyższych powodów istnieje szereg warunków, które mogą prowadzić do rozwoju artrozy w okolicy klatki piersiowej:

  • wrodzony nieprawidłowy rozwój kręgosłupa;
  • zaburzenia genetyczne;
  • płaskie stopy - można je przypisać czynnikom ryzyka, ponieważ narusza amortyzację;
  • nadmierna aktywność fizyczna (jeśli mówimy o osobie, która nie jest do tego przyzwyczajona);
  • naruszenie postawy - częściej występuje z powodu życia hipodynamicznego;
  • naruszenie procesów metabolicznych w organizmie.

Objawy choroby

Głównym objawem artrozy dowolnego oddziału jest bolesność. W tym przypadku ból jest zlokalizowany w okolicy stawów mostkowo-żebrowych i żeber, aw okolicy kręgosłupa jest mniej wyraźny. Przedłużone stanie, długi dzień pracy są powodem zmęczenia kręgosłupa.

Rano pacjent może odczuwać takie objawy, jak sztywność podczas zginania lub zginania kręgosłupa. Artroza tego typu występuje częściej u kobiet, aw większości przypadków dotyczy to kręgów zlokalizowanych w górnej i dolnej części..

Często objawy artrozy stawów kostno-kręgowych nie występują przez długi czas. Ten okres „spokoju” może trwać dłużej niż rok. Zwykle patologię wykrywa się podczas badań diagnostycznych - rentgenowskie, rezonansu magnetycznego, które są przeprowadzane z innych powodów..

Na początkowym etapie choroba objawia się krótkotrwałymi bólami odczuwanymi lokalnie. W przyszłości objawy nasilą się, pacjent może mieć trudności z oddychaniem, co wiąże się z bólem. Wdychając i wydychając, osoba odczuwa ostry, silny ból. Ponadto możliwe są następujące manifestacje:

  • lokalny wzrost temperatury w obszarze dotkniętego stawu;
  • powstawanie obrzęku zapalenia stawu;
  • ruchowi dotkniętego stawu może towarzyszyć trzaskanie lub klikanie.

Choroba negatywnie wpływa na postawę osoby. Pacjent cierpiący na artrozę stawów żebrowo-kręgowych może przyjąć postawę trwale zgarbioną zarówno w stanie spokoju, jak i podczas ruchu. Artroza klatki piersiowej II i III stopnia różni się tym, że występują poważne zmiany - chrzęstna tkanka kręgów jest zniszczona, ból staje się stały i silniejszy. III stopień choroby prowadzi do niepełnosprawności pacjenta i najczęściej prowadzi do niepełnosprawności.

Leczenie choroby

Każdy rodzaj artrozy wymaga kompleksowego leczenia. W terapii patologii okolicy klatki piersiowej uwzględniono następujące środki:

  • przyjmowanie i używanie leków (tabletki, maści, zastrzyki);
  • zabiegi fizjoterapeutyczne - stosować magnetoterapię, laser, ultradźwięki, okłady itp.;
  • metody terapii manualnej i masaż pleców;
  • długotrwałe stosowanie leków - chondroprotektory;
  • terapia pijawkami;
  • akupunktura;
  • leczenie uzdrowiskowe.

Używanie narkotyków

Aby wyeliminować ciężkie objawy towarzyszące artrozie, zaleca się terapię lekową:

  • NLPZ - stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych może złagodzić pacjenta z silnego bólu wynikającego ze stanu zapalnego;
  • środki zwiotczające mięśnie - są włączane do leczenia w celu wyeliminowania silnych skurczów, takie leki osłabiają mięśnie.

Warto zauważyć, że leki są leczeniem objawowym, ale nie eliminują przyczyn samej patologii. Ponadto leki te nie są bezpieczne i mają dość poważne skutki uboczne. Chondroprotektory skutecznie wpływają na źródło patologii - wzmacniają tkankę chrzęstną. Ich skuteczność związana jest z zawartą w nich glukozaminą i chondroityną, które swym składem przypominają tkankę chrzęstną..

Środki chondroprotekcyjne wykonane są ze składników pochodzenia naturalnego - tkanki chrzęstnej i kostnej bydła, dzięki czemu praktycznie nie mają negatywnych skutków ubocznych. Leczenie lekami z tej kategorii jest bardzo długie i może trwać od 3 do 4 do 12 miesięcy. Dlatego nie powinieneś oczekiwać szybkiego wyniku..

Niekonwencjonalne metody są nadal traktowane sceptycznie, ale mają wielu zwolenników i dają dobre rezultaty. Tyle tylko, że ważne jest profesjonalne podejście i wymagana jest wstępna diagnoza. Terapia manualna ma pozytywny wpływ na kręgi, podobnie masaż. Zwiększają krążenie krwi, łagodzą skurcze, każdy kręg odczuwa uderzenie.

Na szczególną uwagę zasługują metody medycyny tradycyjnej. Tutaj stosuje się różnorodne środki, które mogą, jeśli nie wyleczyć artrozy stawów kostno-kręgowych, a następnie poprawić ich stan i pozbyć się nieprzyjemnych objawów.

Terapia tradycyjna

Wśród wielu popularnych przepisów są najbardziej skuteczne:

  1. Kapusta. Warzywo to jest w stanie zlikwidować nawet silny ból i stosuje się je na dwa sposoby - nakładając kompres z wełnianej tkaniny nasączonej świeżym sokiem z kapusty na bolesne miejsce i nakładając liść kapusty posmarowany miodem kwiatowym. Zaleca się nałożenie polietylenu na wierzch i zaizolowanie. Takie fundusze są wykonywane codziennie przed snem i usuwane rano. Warto włączyć się do terapii długoterminowej.
  2. Pocieranie na ból stawów. Jak już wspomniano, artrozie stawów kostno-poprzecznych towarzyszy ból. Możesz się ich pozbyć za pomocą maści aptecznych lub możesz przygotować środek znieczulający w domu. Dla niego bierze się korzeń omanowy, który wlewa się wódkę i umieszcza w ciemnym miejscu na 2 tygodnie. Aby uzyskać efekt, należy codziennie wcierać produkt w okolice bolącego stawu..
  3. Okłady z płatków owsianych. W takim przypadku możesz wziąć zwykły płatek owsiany lub dowolny inny produkt. Płatki gotuje się przez 7 do 8 minut, aby uzyskać gęstą owsiankę. Jest schładzany, umieszczany ciepło na wełnianej lub bawełnianej szmatce i nakładany w postaci kompresu na dotknięty obszar. Na wierzchu umieszczona jest warstwa polietylenu lub ceraty. Kompres należy pozostawić na noc. Tylko świeżo zaparzony produkt ma właściwości lecznicze.

Ponadto leczenie środkami ludowymi może obejmować inne produkty - kefir, jogurt, skorupki jaj, kredę itp. W większości przypadków są one całkowicie nieszkodliwe, ale nadal lepiej skonsultować się ze specjalistą przed użyciem..

Możliwe komplikacje

Artroza kręgosłupa piersiowego jest raczej podstępną dolegliwością i bez terminowego poszukiwania pomocy lekarskiej i przy braku skutecznego leczenia może prowadzić do wielu powikłań. Wśród najczęstszych patologii można zauważyć:

  • znaczne ograniczenie ruchomości kręgosłupa;
  • uciskane są pnie nerwowe i tętnice;
  • rozwój spondylozy - przewlekła choroba kręgosłupa, w której kręgi są zdeformowane z powodu proliferacji tkanek kostnych (na powierzchni pojawiają się wypukłości i kolce);
  • występuje naruszenie funkcjonalności narządów wewnętrznych.

Ponadto błędna diagnoza choroby może skomplikować sytuację, ponieważ objawy artrozy stawów kręgosłupa są podobne do objawów zapalenia płuc, dolegliwości serca. Sami chorzy mogą postrzegać artrozę jako atak zawału mięśnia sercowego..

Jak można zapobiegać chorobom?

Rozwój artrozy stawów kostno-kręgowych występuje z różnych powodów, ale większości z nich, oprócz urazów tkanek stawowych, można całkowicie zapobiec. Eksperci zalecają prowadzenie aktywnego trybu życia, bieganie, częstsze spacery, jazdę na rowerze lub pływanie.

Ważne jest, aby wybrać sport, który przynosi nie tylko korzyści dla kondycji fizycznej, ale i przyjemność. Poprawi to krążenie krwi, w tym wokół stawów. Tkanki stawów otrzymają więcej tlenu i składników odżywczych.

Przy pierwszych oznakach choroby nie należy ich ignorować, ale zwrócić się o pomoc do rehabilitologa. Specjalista będzie potrafił określić stopień uszkodzenia oraz udzielić zaleceń dotyczących wykonania terapeutycznych ćwiczeń gimnastycznych. W takim przypadku bardziej skuteczna będzie gimnastyka opracowana indywidualnie, z uwzględnieniem istniejących objawów choroby..

Ale takie środki nie pozwolą całkowicie pozbyć się artrozy, a jedynie spowolnią rozwój procesów patologicznych. Pacjentowi zdecydowanie zaleca się zmniejszenie obciążenia stawów, unikanie hipotermii i zwracanie należytej uwagi na prawidłową dietę, ponieważ artroza stawów najczęściej diagnozowana jest u pacjentów z nadwagą, warto unikać przybierania na wadze. Dodatkowo lekarz może zalecić wizytę u dietetyka.

Choroba zwyrodnieniowa stawów kostno-kręgowych uważana jest za chorobę osób starszych, ale w niektórych przypadkach młodzi ludzie nie są na nią uodpornieni. W każdym razie dolegliwość należy zdiagnozować i leczyć w odpowiednim czasie, aby uniknąć nieodwracalnych zmian..

Opis i leczenie artrozy stawów kostno-kręgowych

Według statystyk artroza stawów kostno-kręgowych jest niezwykle rzadką postacią tej patologii. Częściej choroba zwyrodnieniowa stawów wpływa na stawy kończyn. Wynika to z faktu, że w odcinku piersiowym kręgosłup jest mniej ruchliwy, co oznacza, że ​​nie jest poddawany takiemu dużemu wysiłkowi fizycznemu. Tymczasem ważne jest zapobieganie i leczenie choroby, zwłaszcza u osób starszych..

Charakterystyka artrozy stawów kostno-kręgowych

Stawy żebrowo-poprzeczne i kosztowo-kręgowe tworzą połączenie obrotowe. Chrząstka w tym obszarze, podobnie jak w innych stawach, podlega zużyciu i zniszczeniu oraz zmianom destrukcyjnym, niszczeniu i deformacji. Najczęściej wpływają na stawy kręgosłupa i żebra od dziewiątego do dziesiątego, rzadziej - trzecie lub piąte (inne odmiany praktycznie nie występują). W wyniku uszkodzenia dochodzi do zniszczenia tkanki chrzęstnej i kostnej, ograniczając ruchomość i powodując silny ból.

Klasyfikacja

Istnieją dwie główne formy artrozy stawów kostno-kręgowych:

  1. Podstawowy. Typowe dla starszych pacjentów. Diagnozę związaną z pierwotną postacią artrozy podejmuje się w przypadku, gdy nie zostaną zidentyfikowane przyczyny i przesłanki rozwoju choroby. Z reguły w takich przypadkach zmiana dotyczy nie tylko określonej grupy stawów, ale także wszystkich stawów szkieletu..
  2. Wtórny. Może wystąpić u osób w każdym wieku ze względu na obecność mechanicznych uszkodzeń stawów, postęp procesów zapalnych, infekcję infekcyjną organizmu.

Postęp patologii może przechodzić przez trzy etapy:

  1. Utajony. Z reguły zniszczenie daje się odczuć tylko podczas aktywności fizycznej. Jedyną oznaką zaburzenia jest łagodny ból, który mija w stanie spoczynku.
  2. Druga. Ból podczas wysiłku fizycznego stopniowo narasta i ogranicza ruchomość kręgosłupa. Możliwa duszność.
  3. Trzeci. Zespół bólowy staje się trwały i praktycznie nie ustępuje konwencjonalnymi lekami przeciwbólowymi. Jednocześnie występuje znaczne ograniczenie ruchomości aż do niezmienności leżenia w łóżku, a także trudności z oddychaniem i wykonywaniem czynności nawykowych.

Przyczyny i czynniki ryzyka rozwoju

Wśród najczęstszych i prawdopodobnych przyczyn rozwoju artrozy stawów kostno-kręgowych odcinka piersiowego są:

  • Urazy kręgów;
  • Zaburzenia genetyczne;
  • Patologie endokrynologiczne;
  • Wrodzone deformacje kręgosłupa;
  • Zła postawa;
  • Zużycie stawów związane z ciągłym wysiłkiem fizycznym i zmianami związanymi z wiekiem;
  • Dystrofia tkanek stawów i kręgów;
  • Skolioza i inne choroby kręgosłupa;
  • Rozwój chorób zakaźnych.

Istnieją również czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia artrozy kostno-kręgowej na tle istniejących zaburzeń:

  • Zmniejszona aktywność metaboliczna;
  • Płaskostopie;
  • Nadwaga;
  • Sporadyczna aktywność fizyczna (wykonywanie czynności związanych z pracą fizyczną, z siedzącym trybem życia).

Objawy i oznaki

Najbardziej typowym objawem artrozy kostno-kręgowej jest zespół ostrego bólu zlokalizowany w kręgosłupie, klatce piersiowej i żebrach. Wraz z tym możliwy jest również bolesny ból mięśni. Ból jest spowodowany ruchem i oddychaniem. Garbienie się pomaga pacjentom zmniejszyć objawy choroby zwyrodnieniowej stawów. Ponadto rozwojowi choroby towarzyszą następujące zjawiska:

  • Sztywność rano;
  • Opuchlizna i obrzęk w dotkniętym obszarze;
  • Lokalny wzrost temperatury ciała;
  • Chrupanie i klikanie podczas aktywności fizycznej.

Metody diagnostyczne

Aby uzyskać jak najdokładniejszą diagnozę, można zaangażować specjalistów:

  • Chirurg;
  • Neurolog;
  • Traumatolog;
  • Ortopeda.

Sama diagnoza jest przeprowadzana w trzech etapach. Na początku zbierane są podstawowe informacje i anamneza. Tutaj lekarz musi dowiedzieć się, co następuje:

  • Charakter i intensywność zespołu bólowego;
  • Możliwe przyczyny porażki (w przyszłości muszą zostać potwierdzone lub odrzucone);
  • Możliwa obecność współistniejących objawów;
  • Przewlekłe i przebyte choroby, urazy;
  • Funkcje związane ze stylem życia;
  • Czas trwania zjawisk patologicznych.

Drugi etap obejmuje egzamin zewnętrzny. Z jego pomocą można określić skalę deformacji, a badanie palpacyjne ujawnia obecność obrzęku i skurczu mięśni, a także poziom ruchomości stawów.

Ostatni etap odgrywa decydującą rolę w diagnozie. Ankieta obejmuje standardowe procedury:

  • RTG klatki piersiowej i kręgosłupa w celu określenia charakteru i zakresu uszkodzeń i deformacji;
  • Tomografia komputerowa i magnetyczna do wizualizacji tkanek miękkich wokół kości i stawów w celu wykrycia procesów zapalnych i destrukcyjnych;
  • Artroskopia do wizualizacji stawu od wewnątrz za pomocą mikrokamery.

Metody leczenia

Główne metody leczenia i zapobiegania powikłaniom to leczenie zachowawcze i fizjoterapia..

Efekt leku

Aby złagodzić główne objawy, pacjentom przepisuje się:

  1. NLPZ w postaci tabletek, zastrzyków, maści i kremów (Diklofenak, Movalis, Ibuprofen) w celu wyeliminowania bólu, zmniejszenia obrzęku, stanu zapalnego i jego powikłań. W trudnych sytuacjach zamiast tych leków przepisuje się kortykosteroidy..
  2. Środki rozgrzewające na bazie naturalnych składników.
  3. Chondroprotektory (chondroityna, glukozamina). Promuj odbudowę i ochronę tkanki chrzęstnej stawów, popraw procesy metaboliczne, łagodź ból.
  4. Środki zwiotczające mięśnie. Pomaga zlikwidować ból, złagodzić nadmierne napięcie mięśni.

Fizjoterapia i terapia ruchowa

Fizjoterapia, gimnastyka lecznicza i kursy masażu nie są stosowane osobno jako metody niezależne i stanowią uzupełnienie leczenia głównego. W przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów stawów żebrowo-kręgowych skuteczne są:

  • Elektroforeza z zastosowaniem środka przeciwbólowego w celu wyeliminowania bólu, stanu zapalnego i usprawnienia procesów metabolicznych w tkankach;
  • akupunktura;
  • Terapia laserowa i magnetyczna;
  • Leczenie ultradźwiękami w celu złagodzenia bólu i dyskomfortu;
  • Fonoforeza;
  • Kompresy termiczne stymulują krążenie krwi i regenerację tkanek.

Zabiegi mają przeciwwskazania i są przepisywane dopiero po dokładnym zbadaniu.

W przypadku artrozy stawów żebrowo-mostkowych skuteczne są następujące grupy typów:

  • Ugięcia w różnych pozycjach;
  • Obroty i pochylenia głowy;
  • Podnoszenie kufra z pozycji leżącej.

Intensywność ćwiczeń powinna być niska przez kilka pierwszych dni. Z biegiem czasu zwiększa się złożoność ich realizacji. Oprócz tego terapia manualna jest również stosowana w kursach od dziesięciu do piętnastu zabiegów..

Efekty chirurgiczne

Interwencja chirurgiczna może być niezbędnym środkiem, jeśli leczenie farmakologiczne jest nieskuteczne. W tym celu stosuje się dwie główne metody:

  1. Artroskopia. Podczas operacji wykonuje się małe nacięcie, przez które usuwa się nagromadzenie płynu i krwi, a także cząsteczki uszkodzonej tkanki.
  2. Endoprotetyka. W przypadku poważnych uszkodzeń destrukcyjnych zdeformowany staw zastępowany jest tytanową endoprotezą.

Interwencja chirurgiczna wymaga długiego okresu rehabilitacji, obejmującego odpoczynek i właściwy wypoczynek pacjenta, a także przyjmowanie leków profilaktycznych i stopniowy powrót sprawności ruchowej.

Terapia środkami ludowymi

Oprócz głównych metod stosuje się również tradycyjne receptury medycyny:

  1. Kompres z płatków owsianych. Niewielką ilość surowców wlewa się wrzącą wodą, aż utworzy się standardowa zawiesina. Produkt nakłada się na dotknięty obszar i przykrywa bandażem z gazy, folią spożywczą i ciepłym szalikiem. Pomocne jest pozostawienie kompresu na noc.
  2. Płynna maść miodowa. Wymieszaj jedną lub dwie łyżki stołowe produktu z trzema gramami mumii i kilkoma kroplami olejku sandałowego i świerkowego. Wcierać ruchami masażu przez dziesięć minut. Pozostaw pod izolacją na trzy do czterech godzin.
  3. Kompres z korzenia chrzanu. Zetrzyj owoce na drobnej tarce, włóż do serwetki z gazy i nałóż na dotknięty obszar. Zaleca się przygotowanie kompresu przed snem.

Rokowanie i możliwe powikłania

We wczesnych stadiach choroba zwyrodnieniowa stawów jest dość łatwa do złagodzenia, ale rzadko jest diagnozowana, ponieważ pacjenci nie zwracają uwagi na objawy.

Ponadto postęp zniszczenia powoduje następujące komplikacje:

  • Zakłócenie innych układów i narządów wewnętrznych;
  • Odkształcenie i ucisk klatki piersiowej;
  • Znaczne ograniczenie mobilności;
  • Ucisk naczynek i nerwów.

Zapobieganie chorobom

Zapobieganie artrozy stawów żebrowo-poprzecznych jest ważne w każdym wieku, ale jej szczególna potrzeba pojawia się po czterdziestu do pięćdziesięciu latach. Aby znacznie zmniejszyć ryzyko powstania zmian zwyrodnieniowych konieczne jest:

  • Uzupełnij codzienną dietę w oparciu o zasady odpowiednio zbilansowanej diety;
  • Utrzymuj prawidłową masę ciała;
  • Terminowe eliminowanie chorób szkieletu;
  • Utrzymuj napięcie mięśniowe przy umiarkowanej aktywności fizycznej;
  • Odmówić złych nawyków;
  • Skorzystaj od czasu do czasu z usług profesjonalnego masażysty;
  • Regularnie przechodzą badania profilaktyczne u ortopedy.

Wniosek

Artroza stawów żebrowo-poprzecznych stanowi duże zagrożenie dla zdrowia człowieka, ogranicza prowadzenie normalnego trybu życia i powoduje poważne komplikacje.

Choroba zwyrodnieniowa stawów kostno-kręgowych Przyczyny, objawy, metody leczenia

Artroza żeber jest rzadką, ale niebezpieczną postacią choroby. Rozwija się pod wpływem czynników wewnętrznych, jest ostry lub przewlekły. Pierwsze objawy patologii nie przeszkadzają pacjentowi, więc nie spieszy się z wizytą u lekarza. W efekcie choroba postępuje, prowadząc do ciągłego bólu, ograniczenia ruchu, trudności w oddychaniu, aw zaawansowanych przypadkach - do niepełnosprawności, zdolności do służenia sobie w życiu codziennym.

Co to jest?

Artroza stawów kostno-kręgowych jest procesem zwyrodnieniowo-dystroficznym, który atakuje stawy.

Patologie klatki piersiowej są uważane za najrzadsze, ich rozwój ułatwia jakiś czynnik prowokujący (uraz, choroba).

Patologia najczęściej dotyka okolicę 9-10 żeber, inna lokalizacja jest niezwykle rzadka. Choroba dotyka głównie osoby starsze o powolnym metabolizmie..

Powody

Artroza stawów kostno-kręgowych rozwija się z następujących powodów:

  • naruszenie procesów metabolicznych w organizmie,
  • poprzednie urazy kręgosłupa,
  • hipodynamia,
  • wyczerpująca praca fizyczna,
  • choroby pleców,
  • zaburzenia postawy,
  • płaskostopie,
  • choroby zakaźne i zapalne,
  • dziedziczna predyspozycja.

Statystyki pokazują, że artroza kostna dotyka głównie osoby starsze.

Przyczyny i rozwój artrozy kostno-kręgowej

Stawy żebrowo-kręgowe umożliwiają ruch klatki piersiowej podczas oddychania.

Istnieją dwie formy choroby:

  • pierwotny, w którym pojawiają się trudności w ustaleniu dokładnej przyczyny;
  • wtórne, w którym przyczyna jest znana, a problemy ze stawami są konsekwencją.

Istnieje wiele przyczyn, które powodują rozwój artrozy:

  • uraz;
  • choroba zakaźna;
  • proces zapalny w organizmie lub choroby przewlekłe, którym towarzyszy stan zapalny (zapalenie zatok, próchnica);
  • nieprawidłowe działanie układu hormonalnego;
  • dziedziczna predyspozycja.

Najczęściej te zmiany zwyrodnieniowe występują u starszych kobiet, rzadziej u mężczyzn. Ta cecha wynika z faktu, że kości i tkanki chrzęstne u kobiet są cieńsze, więc są bardziej podatne na zmiany..

Mechanizm rozwoju

Artroza żebrowo-kręgowa przechodzi przez trzy etapy rozwoju:

  • utajony - ból praktycznie nie przeszkadza pacjentowi, pojawia się dopiero po wysiłku fizycznym.
  • Drugi etap - ból staje się silniejszy. Rozpoczyna się deformacja odcinka piersiowego, pacjent ma trudności z oddychaniem, zauważa ograniczenie ruchomości.
  • Trzeci etap to zaawansowana artroza, gdy oddychanie jest utrudnione, proste prace domowe są trudne. Osoba jest przykuta do łóżka, staje się niepełnosprawna.

Aby zapobiec niepełnosprawności, przy pierwszych oznakach choroby należy skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia diagnozy.

Klasyfikacja

Deformującą artrozę stawów mostkowych ze względów rozwojowych dzieli się na dwa typy:

To choroba, której przyczyny nie są jasne. Rozpoznawany jest u osób starszych i wiąże się ze starzeniem się stawów, spowolnieniem metabolizmu w organizmie..

Jest to artroza stawów mostkowo-żebrowych, której przyczyny rozwoju określa się na podstawie wyników diagnozy. Spowodowane jest urazami kręgosłupa, chorobami zakaźnymi, zapalnymi, zaburzeniami hormonalnymi.

Objawy

We wczesnych stadiach artroza kostno-kręgowa rozwija się prawie bezobjawowo. Choroba znajduje się w fazie utajonej od kilku lat. Pacjent odczuwa lekki dyskomfort w plecach po wysiłku fizycznym, długotrwałej pracy w pozycji stojącej. Ból pojawia się rano, wieczorem, jeśli człowiek jest zmęczony w ciągu dnia, czasami towarzyszy mu uczucie sztywności ruchów. Takie objawy patologii nie budzą obaw, dlatego wizyta u lekarza jest odkładana, choroba postępuje.

W następnym etapie artrozy pojawiają się bardziej wyraźne objawy:

  • bolesność podczas oddychania,
  • ból zlokalizowany w żebrach, czasami promieniujący do kręgosłupa - pojawia się podczas wysiłku fizycznego, znika podczas odpoczynku,
  • szybkie zmęczenie podczas stania,
  • sztywność ruchów w godzinach porannych (pacjentowi ciężko się schylać, obracać ciałem) - utrzymuje się około pół godziny po przebudzeniu,
  • obrzęk, zaczerwienienie okolicy stawów żebrowo-poprzecznych,
  • uczucie ucisku w kręgosłupie, klatce piersiowej,
  • deformacja uszkodzonych obszarów - odciążenie zmian ciała pacjenta,
  • lokalny wzrost temperatury,
  • objawy neurologiczne: zmniejszona wrażliwość dłoni, „gęsia skórka” na skórze.

Wymienione objawy artrozy kostnej nie pojawiają się od razu. Pierwszą oznaką patologii jest ból, który pojawia się po wysiłku fizycznym. Jej postać może być obolała, przytłaczająca, paląca, strzelająca. Szczyt nieprzyjemnych wrażeń pojawia się w nocy, w godzinach porannych. Po południu, po odpoczynku, dyskomfort ustępuje..

Przy zaawansowanej postaci artrozy zespół bólowy nie opuszcza człowieka, leki nie pomagają go zatrzymać. Stopniowo dodawane są dodatkowe oznaki patologii - obrzęk, zaczerwienienie, zmiany w odciążeniu klatki piersiowej.

Jeśli patologia obejmuje stawy żebrowo-poprzeczne, jej objawami stają się: ból mostka, dyskomfort podczas wdechu, wydechu, zaczerwienienie skóry. W zaawansowanych przypadkach pacjentowi trudno jest głęboko wdychać.

Artroza mostkowo-kostna jest rzadszą postacią choroby. Ból jest zlokalizowany wzdłuż krawędzi mostka, obrzęk jest słaby. Trudności w oddychaniu, sztywność ruchów pojawiają się w zaawansowanych stadiach choroby.

Objawy i diagnoza

Ten typ artrozy przez kilka lat może przebiegać bezobjawowo, w postaci utajonej. We wczesnym stadium może wystąpić krótkotrwały ból żeber i mostka, poranna sztywność ruchów kręgosłupa. W okolicy pleców rzadko są zlokalizowane bóle, głównie towarzyszące zgięciom, ruchom, w których zgina się kręgosłup. Praca na stojąco przyczynia się do wystąpienia bólu. Rano pojawiają się tylko podczas wysiłku, a wieczorami, jeśli człowiek jest zmęczony w ciągu dnia, mogą przeszkadzać podczas odpoczynku, ale szybko ustępują. Dyskomfort rozciąga się na mięśnie przylegające do klatki piersiowej, ból może być łagodny, obolały lub intensywny.

W miarę postępu choroby oddychanie staje się trudne z powodu bólu. Ruchy żeber towarzyszące wdechowi i wydechowi są bolesne. Proces obejmuje mięśnie, więzadła, sąsiednie części kręgosłupa. Ponadto artroza stawów kostno-poprzecznych charakteryzuje się następującymi objawami:

  • pod wpływem stresu, któremu towarzyszy intensywny oddech, skurcz mięśni przepony;
  • w okolicy stawów żeber z kręgosłupem odczuwalny jest miejscowy wzrost temperatury;
  • z zaostrzeniem pojawia się obrzęk stawów;
  • przechyły, zgięciom kręgosłupa towarzyszą trzeszczenie (trzaskanie, chrupanie);
  • pacjent przyzwyczaja się do garbienia się, aby zmniejszyć dyskomfort i ból.

Rozpoznanie rozpoczyna się od wykonania wywiadu, zbadania pacjenta i dotknięcia kręgosłupa. Zdjęcie rentgenowskie pozwala na potwierdzenie rozpoznania, na zdjęciu widoczne są typowe objawy artrozy: zwężenie przestrzeni stawowej, tworzenie się osteofitów. Aby ocenić stan chrząstki, przepisuje się aparat mięśniowo-więzadłowy, MRI. Artroza może wystąpić w połączeniu z zapaleniem stawów i innymi chorobami zapalnymi; w celu wyjaśnienia diagnozy wykonuje się ogólne i biochemiczne badanie krwi. Konieczna jest diagnostyka różnicowa z chorobą niedokrwienną serca, dusznicą bolesną, nerwobólami międzyżebrowymi, zapaleniem pęcherzyka żółciowego i chorobami przewodu pokarmowego, ponieważ ból odbity zniekształca obraz kliniczny.

Diagnostyka

Jeśli podejrzewasz chorobę zwyrodnieniową stawów kostnych, powinieneś skonsultować się z ortopedą lub traumatologiem, jeśli patologia pojawiła się po urazie. Spotkanie ze specjalistą rozpoczyna się od wywiadu, który pozwala dowiedzieć się:

  • natura bólu,
  • intensywność,
  • rzekome przyczyny pojawienia się,
  • Trwanie,
  • obecność współistniejących objawów,
  • cechy stylu życia, choroby przewlekłe pacjenta.

Kolejnym etapem diagnozy artrozy kostnej jest badanie zewnętrzne, które umożliwia określenie deformacji klatki piersiowej pacjenta. Lekarz obmacuje obszar klatki piersiowej, identyfikując miejsca obrzęku, skurczu mięśni, przeprowadza testy funkcjonalne w celu określenia intensywności bólu, stopnia ruchomości stawów kręgosłupa.

Ostatnim etapem są badania instrumentalne, które pozwalają na odróżnienie artrozy od innych patologii kręgosłupa: osteochondrozy, przepukliny międzykręgowej. Lekarz przepisuje:

  • RTG struktur żeber - określa obecność zmian chorobowych, ich charakter. To jest główne badanie w diagnostyce artrozy.
  • CT i MRI - dają bardziej szczegółowy obraz, odzwierciedlają stan tkanek miękkich.
  • Artroskopia - wprowadzenie specjalnego aparatu do stawu przez małe nacięcie w celu ustalenia przyczyn bólu.

Na podstawie wyników diagnozy określa się postać artrozy, stadium rozwoju choroby i jej możliwe przyczyny. Dzięki temu można dobrać odpowiednie metody terapeutyczne..

Metody leczenia

W przypadku artrozy stawów kostno-poprzecznych wskazana jest terapia zachowawcza, interwencja chirurgiczna jest nieskuteczna, dlatego jest stosowana niezwykle rzadko. Aby zwalczyć patologię, stosuje się zintegrowane podejście, które obejmuje:

  • przyjmowanie leków,
  • fizjoterapia,
  • fizjoterapia,
  • masaż.

Celem leczenia zachowawczego jest złagodzenie bólu, pobudzenie metabolizmu i krążenia krwi w chorej chrząstce i stawach oraz zatrzymanie procesu zwyrodnieniowego. W zaawansowanych stadiach choroby nie można całkowicie pozbyć się patologii.

Aby zapobiec postępowi problemu, ważne jest, aby pacjent pomyślał o prewencji wtórnej. Lekarze zalecają pozbycie się zbędnych kilogramów i utrzymanie wagi na stabilnym poziomie, rezygnację ze złych nawyków, zapewnienie zbilansowanej diety oraz odpowiednią organizację pracy i wypoczynku.

Terapia lekowa

Leczenie farmakologiczne ma na celu wyeliminowanie przykrych objawów artrozy kostnej, zatrzymanie procesu zwyrodnieniowego. Pacjentowi pokazano następujące grupy leków:

  • NLPZ - eliminują zespół bólowy, łagodzą obrzęki, eliminują proces zapalny. Leki te mają negatywny wpływ na układ pokarmowy, dlatego stosuje się je pod nadzorem lekarza. Można je stosować w postaci tabletek, maści, żeli, zastrzyków.
  • Chondroprotectors - przywracają procesy metaboliczne w tkance chrzęstnej, co przyczynia się do jej naprawy. Dają opóźniony efekt przeciwbólowy, który objawia się po 3-6 miesiącach od rozpoczęcia podawania.
  • Leki zwiotczające mięśnie - rozluźniają nadmiernie napięte mięśnie, co pomaga zlikwidować ból.
  • Maści drażniące - zawierają naturalne składniki. Działają rozgrzewająco i przeciwbólowo.

Przepisywanie leków na artrozę kostną powinno być wykonywane przez lekarza prowadzącego.

Próby samodzielnego wyboru terapii nie tylko nie poprawiają sytuacji, ale także powodują komplikacje.

Fizjoterapia

Fizjoterapia jest dodatkiem do leczenia farmakologicznego. Te manipulacje stymulują procesy metaboliczne w tkankach, pomagają wyeliminować zespół bólowy i rozluźnić mięśnie spazmatyczne. Jest zamiennikiem leków dla kobiet w ciąży, osób starszych.

Następujące procedury okazały się skuteczne:

  • ekspozycja na ultradźwięki - szybko łagodzi dyskomfort, zwalcza stany zapalne.
  • Terapia mikrofalami - stymuluje metabolizm w tkance chrzęstnej, zatrzymuje proces degeneracyjny.
  • Elektroforeza to podawanie leków pod wpływem prądu elektrycznego. Łagodzi ból, stany zapalne, poprawia trofizm tkanek.
  • Zastosowania termiczne - rozgrzewają obszar żebrowy, co pomaga pobudzić krążenie krwi, odbudować uszkodzoną chrząstkę.

Inne zabiegi fizjoterapeutyczne wymagane w przypadku artrozy kostnej obejmują fonoforezę, laseroterapię i magnetoterapię, akupunkturę, galwanizację.

Wszelkie manipulacje medyczne mają przeciwwskazania, dlatego są przeprowadzane wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. Dla osiągnięcia efektu zabiegi wykonuje się w cyklach co najmniej 5 powtórzeń..

Praktyka udowadnia skuteczność ćwiczeń terapeutycznych w przypadku artrozy stawów poprzecznych. Gimnastykę dobiera lekarz indywidualnie, biorąc pod uwagę wiek pacjenta i ogólny stan jego ciała.

Pierwsze zajęcia odbywają się pod okiem specjalisty, następnie pacjent zostaje przeniesiony na samodzielne ćwiczenia. Aby osiągnąć pozytywną dynamikę, musisz codziennie znajdować czas na doładowanie.

W przypadku artrozy kostnej stosuje się następujące ćwiczenia:

  • plecy wyginają się z pozycji na czworakach,
  • opadanie w klatce piersiowej z pozycji siedzącej,
  • głowa odwraca się,
  • podnoszenie tułowia z pozycji leżącej itp..

Obciążenie i częstotliwość ćwiczeń stopniowo rosną. Podczas gimnastyki trzeba słuchać własnego ciała: jeśli jakakolwiek aktywność przynosi ból, natychmiast zostaje zatrzymana. Terapia ruchowa nie jest stosowana jako metoda leczenia w okresach zaostrzeń.

Masaż

Terapia manualna jest wskazana dla pacjentów w celu wyeliminowania dyskomfortu, poprawy krążenia krwi w okolicy żebrowej oraz przywrócenia anatomicznie prawidłowej pozycji stawów kręgosłupa. Jest przepisywany wyłącznie w okresie remisji; podczas stosowania masażu w fazie zaostrzenia istnieje duże prawdopodobieństwo, że stan pacjenta się pogorszy.

Terapię manualną powinien prowadzić doświadczony lekarz, który dobierze odpowiednią taktykę leczenia. Próby samodzielnego masażu są nie tylko bezużyteczne, ale także niebezpieczne. Zabiegi wykonywane są w cyklach 10-15 sesji dziennie.

Interwencja operacyjna

Interwencja chirurgiczna jest stosowana, gdy leczenie zachowawcze jest nieskuteczne. Najpopularniejszą metodą jest artroskopia, tj. wprowadzenie w obszar dotkniętego stawu specjalnego urządzenia, które usuwa skrzepy krwi, kawałki dotkniętego stawu.

Jest to metoda małoinwazyjna, tj. sugerując minimalne nacięcie, które szybko się goi. Artroskopia pomaga złagodzić stany zapalne, zmniejszyć ból.

W zaawansowanych stadiach zwyrodnienia stawów kostnych może być wymagana endoprotezoplastyka - zastąpienie chorego stawu sztucznym. To złożona operacja, która wymaga długotrwałej rehabilitacji..

Tradycyjne metody

Stosowanie tradycyjnych metod jest dodatkiem, a nie zamiennikiem tradycyjnej terapii. Wszelkie recepty czytane w Internecie należy uzgodnić z lekarzem prowadzącym.

Aby złagodzić ból związany z chorobą zwyrodnieniową stawów, istnieją następujące przepisy ludowe:

  • kompres chrzanowy - oryginalny produkt podgrzewa się, wciera na drobnej tarce, zawija w gazę, nakłada na dotknięty obszar przez noc.
  • Liście kapusty - smaruje się je miodem, nakłada na bolące miejsce, przykrywa celofanem i ciepłą chusteczką i pozostawia na noc.

Wyniki pojawią się po kilku zabiegach.

Aby wyeliminować zespół bólowy, tradycyjna medycyna oferuje inne metody - lecznicze napary i wywary, wcieranie na bazie roślin leczniczych.

Leczenie choroby

Każdy rodzaj artrozy wymaga kompleksowego leczenia. W terapii patologii okolicy klatki piersiowej uwzględniono następujące środki:

  • przyjmowanie i używanie leków (tabletki, maści, zastrzyki);
  • zabiegi fizjoterapeutyczne - stosować magnetoterapię, laser, ultradźwięki, okłady itp.;
  • metody terapii manualnej i masaż pleców;
  • długotrwałe stosowanie leków - chondroprotektory;
  • terapia pijawkami;
  • akupunktura;
  • leczenie uzdrowiskowe.

Używanie narkotyków

Aby wyeliminować ciężkie objawy towarzyszące artrozie, zaleca się terapię lekową:

  • NLPZ - stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych może złagodzić pacjenta z silnego bólu wynikającego ze stanu zapalnego;
  • środki zwiotczające mięśnie - są włączane do leczenia w celu wyeliminowania silnych skurczów, takie leki osłabiają mięśnie.

Warto zauważyć, że leki są leczeniem objawowym, ale nie eliminują przyczyn samej patologii. Ponadto leki te nie są bezpieczne i mają dość poważne skutki uboczne. Chondroprotektory skutecznie wpływają na źródło patologii - wzmacniają tkankę chrzęstną. Ich skuteczność związana jest z zawartą w nich glukozaminą i chondroityną, które swym składem przypominają tkankę chrzęstną..

Środki chondroprotekcyjne wykonane są ze składników pochodzenia naturalnego - tkanki chrzęstnej i kostnej bydła, dzięki czemu praktycznie nie mają negatywnych skutków ubocznych. Leczenie lekami z tej kategorii jest bardzo długie i może trwać od 3 do 4 do 12 miesięcy. Dlatego nie powinieneś oczekiwać szybkiego wyniku..

Rokowanie leczenia

Objawy artrozy żeber na wczesnym etapie praktycznie się nie objawiają, więc pacjenci nie spieszą się z wizytą u lekarza i rozpoczęciem choroby. Kiedy postępuje, niemożliwe jest całkowite wyleczenie osoby. Terapia zachowawcza ogranicza jedynie nieprzyjemne objawy i zatrzymuje proces zwyrodnieniowy.

W zaawansowanej postaci artroza poprzeczno-żebrowa powoduje szereg powikłań:

  • nieprawidłowe działanie narządów wewnętrznych,
  • deformacje klatki piersiowej,
  • ograniczenie mobilności,
  • ucisk nerwów i naczyń krwionośnych.

W ostatnich stadiach choroby operacja jest niezbędna. Wymaga długotrwałej rehabilitacji, ale nie przywraca 100% utraconej sprawności.

Artroza żebrowo-kręgowa, leczenie operacyjne

W przypadku braku pozytywnych wyników leczenia terapeutycznego zalecana jest operacja chirurgiczna. W etapach 1-2 artrozy wykonuje się artroskopię - z jamy stawowej usuwa się fragmenty degradującej chrząstki i skrzepy krwi. Ta operacja pomaga zatrzymać stan zapalny..

Aby złagodzić ból, chirurdzy „wyłączają” zakończenia nerwowe za pomocą ciepła.

W III etapie artrozy żebrowo-poprzecznej można przepisać alloplastykę - wymianę starego, zdeformowanego stawu kręgowego na sztuczny.

Top