Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Dna
Maść na dnę
2 Masaż
Skręcenie stawu skokowego: leczenie, przyczyny, objawy, pełny opis urazu
3 Nadgarstek
Jak rozwinąć ramię po złamaniu
Image
Główny // Nadgarstek

Zapalenie stawu nadgarstkowego: etiologia, przyczyny, objawy, leczenie


Według Światowej Organizacji Zdrowia zapalenie stawów nadgarstka dotyka wiele osób na całym świecie. Jednocześnie systematycznie rośnie liczba chorych, dlatego choroba zaczęła zaliczać się do „epidemii stulecia”. Statystyki pokazują, że starsi pacjenci są bardziej narażeni na zapalenie stawów kolanowych i skokowych. Udowodniono, że zapalenie stawów może wystąpić u osób w każdym wieku, w tym u dzieci i młodzieży. Jednocześnie to kobiety są najbardziej predysponowane do choroby..

Co to jest zapalenie stawów nadgarstka?

Choroba często ma przedłużony przebieg z ciągłymi nawrotami, co często prowadzi do niepełnosprawności i pozbawienia pacjentów zdolności do pracy. Z tego powodu artretyzm jest jednym z poważnych problemów medycznych i społecznych, które wymagają stałego monitorowania na szczeblu państwowym..

Zapalenie stawów stawu nadgarstkowego jest pierwotne (pojawia się samoistnie) lub wtórne (występuje na tle podstawowej dolegliwości). Zwykle te formy mają wspólne objawy w postaci bólów stawów, zaczerwienienia, zwiększenia objętości stawów i miejscowego wzrostu temperatury..

Chorobę rozpoznaje się za pomocą ankiety, badania, a także za pomocą USG lub radiografii. Zabieg opiera się na terapii przeciwzapalnej. Zapalenie stawów odnosi się do reakcji zapalnych stawów wywołanych różnymi czynnikami sprawczymi..

Odniesienie anatomiczne: staw nadgarstka to ruchome połączenie kości nadgarstka z promieniem.

Znajduje się u podstawy dłoni od strony kciuka. Staw jest odpowiedzialny za odwodzenie / przywodzenie, zginanie / prostowanie oraz koliste obroty ręki.

W przypadku zapalenia stawów nadgarstka chrząstka stawowa, torebki, błony i inne struktury są zaangażowane w proces patologiczny. Zwykle pojawia się ból i deformacja stawu, często prowadząca do upośledzenia ruchu w stawie.

Etiologia

W praktyce klinicznej rozróżnia się dwie formy choroby: pierwotną (niezależną) i wtórną (przejaw innych chorób). Tak więc pierwotne zapalenie stawów obejmuje:

  • Zakaźne zapalenie wywołane gruźlicą, rzeżączką, czerwonką lub infekcją wirusową.
  • Reakcje alergiczne na białka lub leki.
  • Reumatyzm to ogólnoustrojowa reakcja zapalna obejmująca nie tylko mięsień sercowy, ale także stawy.
  • Reumatoidalne zapalenie stawów, które różni się od reumatycznej spowolnienia z dominującym uszkodzeniem małych stawów (i ich późniejszą deformacją).
  • Dna - naruszenie metabolizmu kwasu moczowego z odkładaniem się jego soli w jamie stawowej.
  • Łuszczyca jest przewlekłą niezakaźną chorobą skóry, która pojawia się u jednej trzeciej pacjentów ze specyficznymi zmianami łuszczycowymi stawów.

Przyczyny wtórnego zapalenia stawów stawu nadgarstkowego obejmują:

  • Zapalenie kości i szpiku - ropna choroba układu kostnego.
  • Sarkoidoza z tworzeniem się specyficznych guzków zapalnych w kościach - ziarniniaków.
  • Choroby różnych narządów i układów (hemofilia, nowotwory złośliwe itp.).
  • Urazy nadgarstka (skręcenia i złamania).
  • Choroba zwyrodnieniowa stawów z uszkodzeniem chrzęstnych powierzchni stawowych.

Aktywność zawodowa jest czynnikiem przyczyniającym się do tego.

Tak więc pracownicy monotonnej pracy fizycznej (zwykle kobiety) są podatni na zapalenie stawów rąk: szwaczki, sekretarki, pisarze, pianiści, maszynistki itp..

Klasyfikacja

Zapalenie stawu nadgarstkowego ma charakter zapalny i zwyrodnieniowy. Pierwszy typ jest związany z reumatyzmem, dną moczanową lub infekcją. W tym przypadku wewnętrzna błona torebki stawowej - błona maziowa - ulega zapaleniu. Typ zwyrodnieniowy obejmuje uszkodzenie chrząstki stawu w wyniku urazu lub choroby zwyrodnieniowej stawów.

Pod względem rozpowszechnienia wyróżnia się monoartrozę (zapalenie jednego stawu), skąpostawowe (uszkodzenie obu stawów nadgarstka) i zapalenie wielostawowe (gdy w proces biorą udział inne stawy ciała). Biorąc pod uwagę, że izolowane uszkodzenie stawów nadgarstka jest rzadkie, patologiczny proces przebiega zwykle jako zapalenie wielostawowe.

Gradacja

Zapalenie stawów nadgarstka przebiega etapami:

  1. Pierwszym etapem jest infekcja lub pojawienie się pierwotnej choroby (dna moczanowa, łuszczyca, reumatyzm). Objawy są zwykle skąpe, z lekką sztywnością dłoni (na przykład trudności w otwieraniu kranu).
  2. W drugim etapie pojawia się odpowiedź zapalna, puchną stawy i pojawia się ból. Podczas poruszania się pędzlem często słychać chrzęst. Często występuje nocny ból stawów nadgarstka. Wykonywanie prac domowych staje się trudne.
  3. Trzeci etap wiąże się ze zmianą kształtu i konfiguracji stawów ręki. Pacjent odczuwa silny ból, pojawia się obronny skurcz mięśni, a kości zostają unieruchomione w nieanatomicznej (nienormalnej) pozycji. Pacjent traci zdolność do samoopieki.
  4. Ostatni etap wiąże się z nieodwracalnymi zmianami w strukturach stawu, przez co następuje jego całkowite unieruchomienie - zesztywnienie. Pacjent staje się niepełnosprawny.

Objawy

Klinika ostrego zapalenia stawów stawu nadgarstkowego zaczyna się od gwałtownego pogorszenia ogólnego stanu zdrowia pacjenta: pojawienia się gorączki, dreszczy i osłabienia. Występują bóle stawów - bóle stawów, nasilane ruchami. Sama artykulacja często powiększa się z powodu zapalenia worka stawowego - zapalenia błony maziowej. W jamie stawu pojawia się płyn surowiczy (mętny), włóknisty (lepki z płatkami białkowymi) lub zakażony (ropny). Skóra nad stawem staje się opuchnięta, czerwona i gorąca.

W przebiegach podostre i przewlekłe tkanka skorupy stawu zmienia się, co prowadzi do proliferacji gęstych sznurów tkanki łącznej - zwłóknienia. Pacjenci skarżą się na niewielki obrzęk okolicy stawowej i bolesność, która ma charakter falisty: ból często nasila się w nocy i zanika, słabnie w ciągu dnia.

Stopniowo następuje deformacja stawu, pojawiają się narośla kostno-chrzęstne - egzostozy. Z biegiem czasu staw całkowicie traci swoją ruchomość, co uniemożliwia zginanie / prostowanie i obracanie ręki.

Diagnostyka

Rozpoznanie ustala się na podstawie danych klinicznych, badania fizykalnego oraz kompleksowej konsultacji z reumatologiem. Aby potwierdzić zapalenie stawu nadgarstkowego, zaleca się prześwietlenie w dwóch projekcjach (można użyć specjalnego powiększającego zdjęcia rentgenowskiego).

Aby wykluczyć współistniejące patologie lub wyjaśnić główną diagnozę, stosuje się obrazowanie ultrasonograficzne, komputerowe lub rezonans magnetyczny, scyntygrafię radionuklidową.

W niektórych przypadkach wykonywana jest artroskopia - zabieg terapeutyczno-diagnostyczny związany z wprowadzeniem kamery i mikroinstrumentów do stawu. W ten sposób wyjaśniono skład i florę płynu stawowego, obecność w nim białka. W trakcie zabiegu można pobrać materiał biologiczny - fragment błony stawowej do późniejszego badania mikroskopowego.

Jak to jest traktowane?

Niektóre rodzaje zapalenia stawów nadgarstka wymagają specjalnego (etiotropowego) leczenia: na przykład w przypadku zmiany zakaźnej przepisywane są antybiotyki o szerokim spektrum działania (cefotaksym, azytromycyna), ale tylko lekarz może przepisać leki. Jeśli przyczyną zapalenia jest dna, w ostrym okresie stosuje się kolchicynę, a jako leczenie wspomagające stosuje się allopurynol. W przypadku alergicznego zapalenia stawów wskazane są leki przeciwhistaminowe (difenhydramina, suprastin).

Terapia ogólna

Nieswoiste leczenie zapalenia stawów polega na stosowaniu leków przeciwzapalnych: Ibuprofenu, Naproksenu, Diklofenaku. Przy nieskuteczności tych leków lub zwiększonej indywidualnej wrażliwości stosuje się kortykosteroidy: Metipred, Celeston, Decadron. Fundusze te są hormonalne i można je stosować zarówno ogólnoustrojowo (wewnątrz), jak i miejscowo (w postaci zastrzyków dostawowych).

Rehabilitacja

Na etapie powrotu do zdrowia pacjentom zaleca się fizjoterapię: elektroforezę z nowokainą, promieniowanie ultrafioletowe, fonoforezę z kortykosteroidami i terapię amplipulsami. Zabieg ten prowadzi do łagodnego znieczulenia i zmniejszenia odpowiedzi zapalnej..

Aby zapobiec sztywności stawu nadgarstkowego, zaleca się gimnastykę dłoni, a także masaż dłoni. Kompleksową terapię uzupełniają wczasy uzdrowiskowe z elementami terapii błotnej i balneoterapii.

Techniki wspomagające

Aby znormalizować jakościowy skład krwi (pozbycie się przeciwciał podczas autoagresji układu odpornościowego lub oczyszczenie osocza z moczanów w dnie) stosuje się kaskadową filtrację osocza lub plazmaferezę. W ciężkich postaciach zapalenia stawów nadgarstka komórki macierzyste można wstrzyknąć do jamy, aby zmniejszyć stan zapalny i stymulować odbudowę chrząstki stawowej.

Leczenie operacyjne

W zależności od charakteru i rozległości zmiany wykonuje się zabiegi chirurgiczne: w celu wycięcia błony stawowej (synowektomia) lub powierzchni stawowych (resekcja stawu). Stosuje się również unieruchomienie stawu nadgarstkowego (artrodezę), mało traumatyczne operacje artroskopowe lub całkowitą wymianę stawu na endoprotezę..

Zalecenia dietetyczne

Dieta na zapalenie stawów nadgarstka nie ma ścisłych ograniczeń. Ale jeśli przyczyną zapalenia jest dna, pacjentom zaleca się wykluczenie pokarmów o wysokiej zawartości puryn: tłustych mięs i ryb, podrobów, herbaty, napojów kakaowych, czekolady, szczawiu i roślin strączkowych.

W alergicznym zapaleniu stawów unikać spożycia alergenu. Tak więc najczęstszymi prowokatorami alergii pokarmowych są białko jaja, owoce cytrusowe (pomarańcze, mandarynki), truskawki, maliny, orzechy itp..

Ogólne zalecenia żywieniowe obejmują zwiększenie dziennego spożycia białka (z chudego mięsa i ryb). Pacjenci muszą spożywać galaretowate mięso, buliony, olej rybny i galaretkę ze względu na wysoką zawartość kolagenu w tych produktach - głównego białka chrząstki stawów.

Możesz urozmaicić menu dodatkami z warzyw, płatków zbożowych i makaronu. Spośród obróbki termicznej potraw należy preferować duszenie, gotowanie i gotowanie na parze. Użycie pieprzu i przypraw ograniczone jest jedynie indywidualnym gustem.

Schemat picia powinien obejmować co najmniej 1,5-2 litry czystej wody dziennie. W takim przypadku wskaźniki mogą się różnić w zależności od fizjologicznych potrzeb organizmu o określonej porze roku..

Zapobieganie

Możesz zapobiec zapaleniu stawów nadgarstka, jeśli:

  • leczyć infekcje (gruźlica, rzeżączka, czerwonka lub choroby wirusowe) w czasie;
  • zapobiegają przedostawaniu się alergenów (prowokatorów) do organizmu, gdy organizm jest obciążony alergiami;
  • terminowe diagnozowanie i korygowanie reumatyzmu, reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów, zapalenia kości i szpiku, sarkoidozy, dny moczanowej i łuszczycy;
  • leczyć choroby różnych narządów i układów (hemofilia, nowotwory złośliwe itp.).
  • zapobiegają urazom nadgarstka (skręceniom i złamaniom).

Należy pamiętać, że czynnikiem predysponującym jest aktywność zawodowa. Dlatego artretyzm rąk najczęściej występuje u kobiet wykonujących monotonną pracę fizyczną: szwaczek, sekretarek, pisarzy, pianistów, maszynistek i innych zawodów..

Zapalenie stawu nadgarstkowego to niezwykle zmienna patologia, która w zależności od jego kształtu może mieć łagodny przebieg lub prowadzić do nieodwracalnych deformacji stawu z rozwojem sztywności. Pamiętaj: brak właściwej diagnozy i leczenia grozi kalectwem pacjentów!

Artroza stawu nadgarstkowego: przyczyny, objawy, leczenie

Artroza stawu nadgarstkowego najczęściej rozwija się u osób, których czynności związane są z nadmiernym obciążeniem ręki. Są to sportowcy, budowniczowie, pracownicy komputerowi, uzależnieni od hazardu. Mechanizm rozwoju patologii wiąże się z tym, że końce stawu pod wpływem długotrwałego stresu powodują degenerację tkanek stawowych. Chrząstka wysycha, staje się cieńsza, traci ruchomość, w jej strukturze rozpoczynają się przemiany zwyrodnieniowe.

Informacje ogólne

Ważne jest, aby wiedzieć! Lekarze są zszokowani: „Istnieje skuteczny i niedrogi lek na ARTHROSIS.” Przeczytaj więcej.

Wraz z rozwojem artrozy w stawie nadgarstkowym procesy dystroficzne rozprzestrzeniają się na chrząstkę, ścięgna, które zapewniają ruchomość dłoni. Bardzo trudno jest zidentyfikować chorobę na wczesnym etapie, ponieważ nie ma ona charakterystycznych objawów i praktycznie nie przeszkadza osobie. Silne deformacje zewnętrzne obserwuje się, gdy wystąpienie artrozy jest wywoływane przez mechaniczne urazy (złamania, zwichnięcia) ręki. W początkowej fazie choroby może objawiać się chrupaniem lub trzaskaniem dłoni podczas rotacji lub zginania / prostowania kończyny, sztywnością, ograniczoną ruchomością.

Ścięgna i chrząstki tracą objętość mazi stawowej, stają się bardziej wrażliwe na wszelkie uderzenia. Suszenie konstrukcji prowadzi do ich ścieńczenia, szorstkości, utraty właściwości amortyzujących.

Przebieg choroby jest długi i powolny. Przez długi czas się nie objawia, ale staw nadal się zapada. Bez leczenia artroza stawu nadgarstkowego prowadzi do poważnych deformacji, które znacznie pogarszają jakość życia człowieka..

Opinia traumatologa na wideo:

Przyczyny rozwoju

Przede wszystkim rozpoznane choroby zwyrodnieniowe stawów są związane z aktywnością zawodową człowieka. Około 75% wszystkich pacjentów to sportowcy, pracownicy budowlani, informatycy, przedstawiciele innych zawodów, których zawód wiąże się z systematycznym obciążeniem nadgarstków.

W sumie istnieją cztery główne przyczyny rozwoju artrozy stawu nadgarstkowego:

  1. Czynnik pourazowy. Choroba pojawia się w wyniku mikrourazów i regularnych obciążeń na nadgarstkach programistów, nauczycieli, muzyków, tenisistów i innych przedstawicieli zawodów związanych z obciążeniem nadgarstka.
  2. Czynnik zapalny. Choroba może być wywołana przewlekłymi problemami w okolicy chrząstki, ścięgien nadgarstka.
  3. Czynnik wieku, jako konsekwencja pojawienia się zwyrodnieniowych patologii struktur wewnątrzstawowych. Zaburzenia dystroficzne występują na tle chorób endokrynologicznych, problemów metabolicznych i innych oznak starzenia.
  4. Czynniki mieszane: niezintegrowane złamania, wady wrodzone.

Zdrowie stawów zależy od tego, jak dobrze są one zaopatrzone w składniki odżywcze i tlen. Krążenie krwi w naczyniach w uszkodzonych stawach jest znacznie zmniejszone, a wraz z postępem choroby krew na ogół ulega stagnacji.

Rozwój choroby uzależniony jest od stanu mięśni: im silniejsze, silniejsze, silniejsze, tym łatwiej im utrzymać staw w prawidłowej pozycji. Dlatego u mężczyzn artroza jest łatwiejsza niż u kobiet..

Artroza stawu nadgarstkowego może pojawić się w wyniku połączenia czynników prowokujących. Urazy, mikrourazy są jedną z najczęstszych przyczyn choroby i mogą ją wywołać nawet drobne uszkodzenia struktur. Ogólnie rzecz biorąc, stawy goją się same. Ale czasami proces gojenia może zostać zakłócony przez powtarzający się uraz lub infekcję. Wówczas wzrasta ryzyko wystąpienia powikłań i zmian zwyrodnieniowych.

Powtarzające się urazy, zwane przewlekłymi, powodują wiele urazów wewnątrz chrząstki i więzadeł: naderwanie torebki stawowej, zmniejszenie objętości mazi stawowej, mikrozłamania struktur kostnych. Wszystkie te zmiany znacznie zwiększają szanse powstania artrozy. Może być sprowokowany nieleczonym urazem, jeśli dana osoba zaczyna się rozwijać przedwcześnie, przeciążać staw, który nie został jeszcze w pełni wyleczony.

Genetyka odgrywa ważną rolę w rozwoju chorób układu mięśniowo-szkieletowego. Sama artroza nie jest dziedziczona, ale czynniki wywołujące jej pojawienie się mają taką tendencję. Są to zaburzenia metaboliczne, budowa struktur chrzęstnych, kości i inne wady wrodzone..

Etapy i objawy

Objawy choroby zależą od stopnia jej rozwoju. Nasilenie zależy od wyników obrazu klinicznego choroby i badania rentgenowskiego. Istnieją trzy etapy artrozy stawu nadgarstkowego:

  • Etap I. Charakteryzuje się niewielkim ograniczeniem ruchomości i bólem. Zdjęcie rentgenowskie pokazuje zwężenie szpary stawowej i zaostrzenie krawędzi powierzchni stawów;
  • Etap II. Wzmocnienie głównych objawów: ból o umiarkowanym nasileniu, bardziej zauważalne ograniczenie ruchomości. Na zdjęciu lekarz zauważy wyraźniejsze zwężenie przestrzeni stawowej, tworzenie się osteofitów wzdłuż powierzchni stawu;
  • Etap III. Charakteryzuje się znacznym ograniczeniem ruchomości w nadgarstku, któremu towarzyszy silny ból stawów rąk. Na zdjęciu rentgenowskim przestrzeń stawowa jest całkowicie nieobecna, widoczne są torbielowate narośle kostne, widoczne odkształcenie stawu.

Wszystkie opisane objawy charakteryzują nasilenie choroby, ale artroza stawu nadgarstkowego ma szereg dodatkowych objawów charakterystycznych dla choroby:

  • ból o różnym nasileniu. Najczęściej bolące odczucia pojawiają się u człowieka w nocy i we wczesnych godzinach porannych. W zależności od stadium choroby charakter dyskomfortu może być tak silny, że pacjent często się budzi;
  • zapalenie tkanek. Manifestacja tego objawu zależy od stadium choroby i charakterystyki jej przebiegu, obecności współistniejących chorób, urazów i innych czynników prowokujących;
  • ograniczenie ruchomości, sztywność stawu. Najczęściej objawy te obserwuje się rano po przebudzeniu lub pozostaniu kończyn w stanie długotrwałego odpoczynku;
  • obrzęk, zaczerwienienie tkanek. Takie objawy pojawiają się na tle aktywnego procesu zapalnego. Czas trwania zaostrzeń wynosi od 5 do 15 dni i jest regularnie powtarzany w regularnych odstępach czasu. Okresy przewlekłego przebiegu, w zależności od stadium choroby, ulegają skróceniu;
  • aktywność fizyczna w okolicy chorego stawu powoduje chwilową ulgę. Ten stan jest typowy dla artrozy. Jeśli takie działania powodują zwiększony ból, w organizmie występują inne procesy zapalne;
  • deformacja stawu kostnego z utworzeniem węzłów podskórnych. Możliwe jest tworzenie się dnawych tophi na palcach;
  • wzrost temperatury ciała na tle procesu zapalnego w stawie.

Jeśli pojawi się jeden lub kilka objawów, należy skonsultować się z ortopedą w celu uzyskania porady. Jeśli przegapisz czas i nie rozpoczniesz leczenia artrozy stawu nadgarstkowego, nie będziesz w stanie uniknąć operacji..

Niemożliwe jest samoleczenie choroby, aby nie pogorszyć jej przebiegu. Kompetentną i skuteczną terapię może przepisać tylko lekarz.

Środki diagnostyczne

Chirurg ortopeda pomoże rozpoznać artrozę stawu nadgarstkowego. Im szybciej to zostanie zrobione, tym łatwiej będzie przywrócić tkankę chrzęstną. Metody diagnostyczne:

  1. Badanie i zebranie wywiadu. Po rozmowie z pacjentem lekarz ustali przyczynę choroby, określi czynniki prowokujące, doradzi, jak zmniejszyć obciążenie stawu, aby nie pogorszyły jego stanu podczas leczenia.
  2. Badania laboratoryjne: analiza kliniczna krwi z palca, analiza w kierunku testów reumatycznych z żyły. Te wskaźniki są potrzebne, aby wykluczyć zapalenie stawów. Obraz kliniczny choroby przypomina artrozę, ale metody leczenia są dla nich inne. Ważne jest różnicowanie jednej choroby od drugiej.
  3. RTG. Odbywa się to w dwóch rzutach, aby lekarz mógł rozważyć wielkość szpary stawowej, obecność osteofitów oraz ogólną budowę stawu.
  4. Rezonans magnetyczny. Ta metoda badawcza jest konieczna, jeśli lekarz ma wątpliwości co do diagnozy..

Na podstawie uzyskanych wyników będzie można wybrać najbardziej efektywną dla pacjenta metodę terapii..

Leczenie artrozy

Zwykle leczenie artrozy stawu nadgarstkowego jest dość skuteczne, pod warunkiem, że chory staw nie jest narażony na stres, jest dobrze zamocowany, a pacjent postępuje zgodnie z zaleceniami lekarza. Metody kontroli chorób:

  • terapia lekowa;
  • fizjoterapia;
  • zajęcia fizjoterapeutyczne;
  • dieta;
  • reżim ortopedyczny;
  • etnoscience.

Terapia lekowa

W leczeniu artrozy stawu nadgarstkowego stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne. Ta grupa funduszy ma na celu wyeliminowanie stanu zapalnego w obszarze uszkodzenia, łagodne złagodzenie bólu. Obejmuje aspirynę, diklofenak, indometacynę, ibuprofen, ketoprofen i inne.

Nawet „zaawansowaną” ARTROZĘ można wyleczyć w domu! Pamiętaj tylko, aby smarować go raz dziennie..

NLPZ są uważane za stosunkowo bezpieczne leki dla organizmu, ale długotrwałe ich przyjmowanie nie jest zalecane ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych. Leki mają przeciwwskazania: choroby żołądka, serca, nerek, wątroby. Długotrwałe stosowanie środków z tej grupy działa korozyjnie na błony śluzowe..

Leki kortykosteroidowe są lekami silnie opartymi na hormonach. W leczeniu schorzeń zwyrodnieniowych aparatu kostno-chrzęstnego ta grupa leków jest bardzo skuteczna. Leki są przepisywane na silny ból, gdy leki niesteroidowe nie dają pożądanego rezultatu. W zależności od intensywności działania wszystkie kortykosteroidy są kilku typów:

  • słaby - prednizolon, hydrokortyzon;
  • działanie umiarkowane - Ftorocort, Lorinden;
  • silny - Ekolom, Advantan, Triderm;
  • bardzo silny - Cloveith.

Im silniejszy środek, tym większą ostrożność należy zachować..

Leczenie kortykosteroidami powinno być przepisywane wyłącznie przez lekarza. Ich spontaniczne użycie jest niebezpieczne dla zdrowia..

Leki z tej grupy mają również przeciwwskazania. Należy je stosować ostrożnie w cukrzycy, nadciśnieniu, wrzodach żołądka, zaburzeniach psychicznych. Lepiej nie używać silnych leków do leczenia, jeśli występują zaburzenia krzepnięcia, infekcje, ciężkie formy osteoporozy. Kortykosteroidy są nieskuteczne, jeśli u pacjenta występuje złamanie stawu, z postępującym zniszczeniem i nieuleczalną deformacją stawu.

Działania niepożądane obejmują drażliwość nerwową, drażliwość, skurcze mięśni, niekontrolowany przyrost masy ciała, opóźnienie wzrostu u dzieci, problemy z dojrzewaniem.

Chondroprotektory to leki poprawiające stan chrząstki i wspomagające ich odbudowę, odżywiające i nawilżające struktury stawowe. Pierwsze wyniki odnotowuje się po długim czasie od rozpoczęcia przyjmowania leków z tej grupy, ponieważ procesy regeneracji są bardzo powolne. Chondroprotektory są najbardziej skuteczne w leczeniu wczesnych stadiów artrozy stawu nadgarstkowego. Jeśli rozpoczął się proces deformacji stawu, stosowanie tych leków nie ma już sensu.

Lista środków do odbudowy struktur chrzęstnych jest obszerna. Chondroxide, Teraflex, Artrodar, Alflutop i inne są szeroko stosowane w praktyce medycznej schorzeń kostno-więzadłowych. Nie ma absolutnych przeciwwskazań do ich stosowania. Krewni obejmują ciążę, okres karmienia piersią i alergie na poszczególne składniki leku.

Fizjoterapia

Celem fizjoterapii jest pobudzenie procesów metabolicznych, poprawa ukrwienia oraz wzmocnienie tkanki chrzęstnej. Lista zabiegów medycznych jest wystarczająco szeroka. Do eliminacji procesów zapalnych stosuje się terapię błotną, elektroforezę, magnetoterapię, krioterapię, masaż lekami przeciwzapalnymi (żele, maści, kremy), okłady, okłady.

Anton Epifanov o fizjoterapii stawów:

  • Terapia błotem to bezpieczna technika. Jego wpływ na przebieg choroby nie jest wystarczająco skuteczny, ale pozwala usunąć nieprzyjemne, bolesne objawy. Najczęściej terapię błotną łączy się z leczeniem farmakologicznym, stosowaną jako środek rehabilitacyjny po operacji. Lepiej nie używać go jako niezależnego leczenia. Nie ma przeciwwskazań, z wyjątkiem możliwych reakcji alergicznych na skład mieszaniny leczniczej;
  • elektroforeza to procedura wystawiania dotkniętego obszaru na działanie prądu elektrycznego. Pozwala złagodzić silny ból nadgarstka. Jeśli zabieg przeprowadza się w połączeniu z żelami lub maściami przeciwzapalnymi, można uzyskać dobry efekt terapeutyczny;
  • magnetoterapia ma na celu uśmierzenie bólu, spowolnienie procesu zwyrodnieniowego, który towarzyszy przebiegowi artrozy stawu nadgarstkowego. Wskazane jest zintegrowanie techniki z aktywnymi ćwiczeniami fizycznymi, które pomagają wzmocnić mięśnie w pobliżu uszkodzonego obszaru. Elektrostymulacja może być stosowana w połączeniu z magnetoterapią w celu poprawy siły mięśni bez przeciążania stawu podczas rehabilitacji pacjenta;
  • krioterapia ma na celu wyeliminowanie zespołu bólowego. Technika polega na obróbce w niskiej temperaturze. Miejscowe i ciągłe stosowanie zimna utrzymuje kompresję włókien mięśniowych. Te manipulacje mogą pomóc kontrolować ból nadgarstka i zmniejszyć skutki urazu. Najbardziej skuteczny w przypadku mechanicznego uszkodzenia stawu, któremu towarzyszy obrzęk tkanek miękkich, upośledzenie krążenia w nich;
  • Masaż należy rozpocząć nie wcześniej niż 3-5 dni po zakończeniu ostrego okresu choroby. Dobry efekt terapeutyczny osiąga się stosując zewnętrzne leki przeciwzapalne podczas sesji. Celem masażu jest zwiększenie ukrwienia uszkodzonego miejsca, poprawa odżywienia tkanek. Doprowadzi to do odbudowy tkanki chrzęstnej, zwiększy regenerację mazi stawowej, zmniejszy objawy procesu zapalnego i zwiększy ruchomość stawu..

Specyfiką technik fizjoterapeutycznych jest ich wyznaczanie tylko w okresie nieostrym. Jeśli ten wymóg nie zostanie uwzględniony, możesz pogorszyć stan pacjenta i uszkodzić staw..

Fizjoterapia

Ćwiczenia fizjoterapeutyczne mają na celu przywrócenie ruchomości dłoni i nadgarstka po kontuzji. Przyczyny rozwoju choroby nie mają znaczenia. Zestaw ćwiczeń fizycznych dobiera prowadzący w zależności od nasilenia problemu. Zaleca się systematyczną praktykę, aby efekt ćwiczeń fizjoterapeutycznych był maksymalny.

Masaż i gimnastyka dłoni od Margarity Levchenko:

Odżywianie w przypadku artrozy

Dieta jest podstawą skutecznej i głębokiej naprawy chrząstek i więzadeł. Bardzo ważna jest zmiana nawyków żywieniowych, aby w połączeniu z leczeniem zachowawczym sprzyjały gojeniu..

Dieta powinna zawierać następujące pokarmy:

  • surowe świeże warzywa (w postaci sałatek, soków warzywnych). Są bogate w enzymy, witaminy, minerały przydatne dla człowieka. Spożywanie ich w pożywieniu uruchamia procesy odtruwania organizmu, usuwa toksyny i toksyny, poprawia odżywienie tkanek na poziomie międzykomórkowym;
  • owoce są bardzo pożywne i pomagają zmniejszyć stan zapalny stawów, usuwając toksyny i wzmacniając włókna mięśniowe. Wszystko to wpływa pozytywnie na proces gojenia. Można jeść dowolne owoce, pod warunkiem, że nie można ich mieszać z innymi produktami, trzeba robić półgodzinne przerwy między posiłkami. Różne pokarmy zmieszane w żołądku są słabo trawione, co prowadzi do zapalenia stawów;
  • Zboża i całe wypieki są bogate w błonnik, który pomaga delikatnie i skutecznie oczyszczać jelita. Nadużywanie pieczywa i słodyczy prowadzi do żużlowania. Produkty rozpadu toksyn gromadzą się w stawach i powodują problemy zdrowotne;
  • czysta woda jest częścią prawidłowego odżywiania, zwłaszcza w przypadku artrozy. Pij co najmniej 2 litry czystego płynu dziennie. Zapewni to aktywację reakcji oksydacyjnych w organizmie, oczyszczenie z toksyn.

Podczas leczenia oraz w celu zapobiegania artrozy stawów z diety konieczne jest całkowite wykluczenie lub przynajmniej ograniczenie spożycia cukrów, wypieków z białej mąki, potraw smażonych, wędzonych, słonych. Nie nadużywaj czerwonego mięsa, pełnego mleka krowiego, serów, napojów zawierających kofeinę i alkoholu. Wszystkie te produkty zaburzają przemianę materii, przyczyniają się do kumulacji toksyn w strukturach stawowych oraz negatywnie wpływają na ich kondycję..

Artroza stawu nadgarstkowego jest skutecznie leczona zachowawczymi metodami leczenia, jeśli choroba zostanie wykryta na wczesnym etapie. W przypadku, gdy w stawie rozpoczął się nieodwracalny proces deformacji, pomoże tylko skalpel chirurgiczny. Zadaniem każdego pacjenta jest nie rozpoczynanie choroby i unikanie operacji.

Artroza stawu nadgarstkowego. Objawy artrozy stawu nadgarstkowego

By Evdokimenko · Opublikowano 26 listopada 2019 · Zaktualizowano 20 marca 2020

Artroza stawu nadgarstkowego nie występuje zbyt często. Zasadniczo jest pourazowa, to znaczy rozwija się jako powikłanie po zwichnięciu lub złamaniu kości nadgarstka (należy wyjaśnić, że zwykle artroza nie występuje natychmiast, ale kilka tygodni lub miesięcy po urazie).

W przypadku artrozy stawu nadgarstkowego charakterystyczne są objawy, takie jak chrupnięcie stawu podczas ruchu i odczucia bólu, które pojawiają się tylko przy niektórych ruchach lub przy skrajnych pozycjach zgięcia i wyprostu stawu. przy próbie maksymalnego zagięcia - rozluźnienia połączenia „do końca”. W spoczynku, bez ruchu, ból pojawia się tylko wtedy, gdy dana osoba przeciąża bolący staw kilka godzin wcześniej.

Ruchliwość stawu nadgarstkowego z artrozą jest zawsze zmniejszona o 30-50%. Ale wygląd stawu nadgarstkowego dotkniętego artrozą pozostaje praktycznie niezmieniony - z zewnątrz wygląda prawie zdrowo lub staw jest dość mocno zdeformowany. Ciężkie deformacje stawu nadgarstkowego w artrozie występują tylko wtedy, gdy chorobę wywołało złamanie kości nadgarstka z ich przemieszczeniem.

Uwaga! Należy pamiętać, że staw nadgarstkowy to jedno z „ulubionych miejsc” zapalenia w reumatoidalnym zapaleniu stawów. Ważne jest, aby nie mylić artrozy stawu nadgarstkowego z tą poważną chorobą. Na szczęście odróżnienie artrozy od zapalenia stawów jest zwykle dość proste. W przypadku zapalenia stawów, w przeciwieństwie do artrozy, ból objawia się najczęściej silniej w spoczynku, późno w nocy lub rano.

Wręcz przeciwnie, podczas ruchu ból często się zmniejsza (chociaż skrajne próby zgięcia i wyprostu stawu w zapaleniu stawów, jak w przypadku artrozy, są również prawie zawsze bolesne). Po południu, zwłaszcza wieczorem, bóle artretyczne prawie zawsze ustępują całkowicie - do późnych godzin nocnych.

Wygląd stawów nadgarstka dotkniętych reumatoidalnym zapaleniem stawów z reguły ulega znacznym zmianom: obserwuje się wyraźny obrzęk i „obrzęk” stawu nadgarstkowego lub „strefę uszkodzenia” w okolicy tego stawu z atrofią mięśni.

Charakterystyczne jest również to, że w zapaleniu stawów uszkodzenie samych stawów nadgarstka jest niezwykle rzadkie - każde zapalenie stawów najczęściej prowadzi do zapalenia kilku stawów jednocześnie; wręcz przeciwnie, artroza stawu nadgarstkowego jest izolowaną patologią pourazową, obejmującą zwykle pojedynczy uszkodzony staw nadgarstkowy. Kolejny charakterystyczny punkt: ogólny stan osób cierpiących na artrozę stawu nadgarstkowego zwykle się nie zmienia, a przy zapaleniu stawów może występować gorączka, osłabienie, dreszcze, bóle ciała itp..

Mechanizm rozwoju artrozy stawu nadgarstkowego

Jak już wspomniano powyżej, artroza stawu nadgarstkowego jest najczęściej pourazowa i zwykle rozwija się po złamaniach i zwichnięciach kości nadgarstka. Ale dodatkowo występuje także „zawodowa” artroza stawu nadgarstkowego związana z jego zawodowym przeciążeniem lub mikrourazem. Takie przeciążenia i mikrourazy często występują u sportowców i pracowników budowlanych, którzy aktywnie obciążają ręce..

Również artroza stawu nadgarstkowego często rozwija się u osób, które z racji wykonywanego zawodu muszą dużo pracować młotkiem pneumatycznym, wiertarką z perforatorem itp. Przecież w takich przypadkach do przeciążeń i mikrourazów dochodzi jeszcze jeden szkodliwy czynnik - wibracje.

W wyniku wyżej wymienionych korzystnych efektów staw zaczyna się, jak mówią lekarze, „degradować”: drobne kości stawu nadgarstkowego ulegają deformacji, a chrząstka stawowa traci część wilgoci, staje się sucha i mniej gładka, szorstka. Ponadto staje się cieńszy i traci zdolność przejmowania obciążenia kości stawu. Aby uzupełnić dolegliwości w stawie, ilość zdrowego płynu stawowego może się zmniejszyć, co pełni funkcję „smarującą”, gdy elementy stawu się poruszają..

Wszystko to prowadzi do pojawienia się tych nieprzyjemnych objawów, o których wspomniano powyżej: do zmniejszenia ruchomości stawu nadgarstkowego, pojawienia się chrupania i bólu podczas ruchu.

Diagnoza artrozy stawu nadgarstkowego

W pierwszej kolejności konieczne jest wykonanie prześwietlenia nadgarstka w celu wyjaśnienia stopnia zmian artretycznych w chorym stawie nadgarstkowym. A także, aby nie przegapić możliwego procesu zapalnego (tj. Zapalenia stawów).

Po drugie, aby nie „przeoczyć” zapalenia stawów, konieczne jest wykonanie badań krwi: klinicznej (z palca) i analizy reumatycznej (z żyły). Charakterystyczne jest, że w artrozy wskaźniki badań krwi z palca i żyły pozostają w normalnym zakresie, aw zapaleniu stawów prawie zawsze obserwuje się pewne odchylenia (wzrost wskaźników, takich jak OB, białko C-reaktywne, seromukoid, kwas moczowy, zmiany poziomu globulin itp. ).

Leczenie artrozy stawu nadgarstkowego

Prawidłowe leczenie artrozy stawu nadgarstkowego prawie zawsze daje dobre rezultaty. Ale dzieje się tak tylko wtedy, gdy możemy wyeliminować szkodliwy efekt, który doprowadził do choroby - jeśli zapobiegniemy dalszemu przeciążeniu stawów, wykluczymy możliwość powtarzających się mikrourazów, unieruchomimy staw nadgarstkowy bandażem mocującym lub specjalną opaską ortopedyczną itp. W takiej sytuacji leczenie artrozy stawu nadgarstkowego prawie na pewno zakończy się sukcesem..

Jeśli nasz pacjent nadal będzie przeciążał ramię lub kontynuował pracę nad traumatyczną pracą bez dbania o ochronę stawu przy pomocy jakichkolwiek urządzeń ortopedycznych (np. Opasek na rękę), efekt zabiegu zmniejszy się do zera lub będzie minimalny i krótkotrwały.

Porozmawiajmy teraz o tych procedurach medycznych, które przynoszą maksymalne korzyści w przypadku artrozy stawu nadgarstkowego..

Po pierwsze, tak jak przy wszystkich typach artrozy, musimy zadbać o nasycenie uszkodzonej chrząstki stawowej specjalnymi składnikami odżywczymi - chondroprotektorami. Przebieg leczenia artrozy za pomocą chondroprotektorów jest szczegółowo opisany tutaj >>

Po drugie, musimy spróbować przywrócić „wspólną grę”, tj. przywrócić ruchomość kości stawowych w stawie nadgarstkowym. Dobrze nadaje się do tego terapia manualna (metoda mobilizacji). Zwykle wystarczą 3-4 sesje terapii manualnej, aby zmaksymalizować ruchomość chorego stawu nadgarstkowego..

Trzecim zadaniem stojącym przed nami w leczeniu artrozy stawu nadgarstkowego jest poprawa krążenia w nim krwi oraz przyspieszenie metabolizmu w stawie. Aby rozwiązać taki problem, dysponujemy szeroką gamą zabiegów medycznych. Możemy więc z powodzeniem stosować:

  • okłady z bischofitem lub żółcią leczniczą;
  • lecznicze błoto;
  • ozokeryt;
  • terapia parafinowa;
  • masaż lub samodzielny masaż maściami na bazie substancji przeciwzapalnych (żel voltaren, fastum, długi krem ​​itp.);
  • terapia laserowa;
  • magnetoterapia;
  • elektroforeza.

I wreszcie w leczeniu najcięższych przypadków artrozy można zastosować metodę nasycania chorego stawu specjalnymi substancjami „natłuszczającymi” - pochodnymi kwasu hialuronowego (preparaty ostenil, fermatron, go-on, giastat itp.). Przy pomocy 3-5 iniekcji kwasu hialuronowego do chorego stawu, wykonanych po ręcznej redukcji stawu (a czasem bez niej), można radykalnie poprawić stan u 70-80% pacjentów (preparaty kwasu hialuronowego szczegółowo opisano w rozdziale 26).

A jeśli zabieg wykonywany jest kompleksowo, we wszystkich czterech pozycjach (stosowanie chondroprotektorów, terapia manualna, poprawa ukrwienia stawu i dostawowe zastrzyki preparatów kwasu hialuronowego) to efekt terapii będzie jeszcze wyższy.

Artykuł dr Evdokimenko © dotyczący książki „Ból nóg”, opublikowanej w 2004 roku.
Zmieniony 2012.
Wszelkie prawa zastrzeżone

Artrodeza stawu nadgarstkowego, objawy i leczenie artrozy

Artroza stawu nadgarstkowego jest uważana za dość rzadką postać tej patologii. Z reguły taką chorobę rozpoznaje się w przypadku uszkodzenia ręki. Dzieje się tak w przypadku złamania, siniaka, zwichnięcia lub w związku z czynnościami zawodowymi. Trwałe przeciążenia stawów nadgarstka mogą również prowadzić do rozwoju procesu patologicznego. Często pierwsze oznaki choroby są po prostu ignorowane, w wyniku czego postępuje i może prowadzić do różnych trudności w życiu codziennym. Dlatego tak ważna jest wczesna diagnoza, aby zapobiegać chorobom i poważniejszym problemom zdrowotnym..

Opis choroby

Staw nadgarstkowy jest ważnym elementem układu mięśniowo-szkieletowego, mimo swojej kruchości. Znajduje się na granicy dłoni i kości przedramienia. W tym miejscu mogą zachodzić procesy zwyrodnieniowe, które stają się przyczyną rozwoju różnych chorób. Jedną z tych chorób jest artroza stawu nadgarstkowego..

Artroza stawu nadgarstkowego jest chorobą przewlekłą. Najczęściej występuje przy dużych obciążeniach ramienia, a także po kontuzji. Chrząstka zmienia się, traci płyn, który działa jak smar, traci wilgoć, chrząstka staje się sucha i szorstka, stopniowo staje się cieńsza i traci swoje właściwości amortyzujące. W miarę postępu choroby jest ona coraz bardziej ograniczona, co prowadzi do dyskomfortu podczas ruchu ramion. Chrząstka jest stopniowo niszczona, co powoduje deformację małych kości.

Informacje o leczeniu artrozy stawu łokciowego I stopnia za pomocą środków ludowych można znaleźć pod tym linkiem.

Choroba zwyrodnieniowa stawów jest najczęstszą chorobą stawów rozpoznawaną u 80% populacji. Najbardziej podatne na chorobę są osoby powyżej 50 roku życia.

Powody

Wśród głównych czynników, które mogą prowadzić do rozwoju procesu patologicznego, można wyróżnić następujące główne:

  • otrzymał obrażenia rąk;
  • obecność procesu zapalnego w ciele;
  • nadmierny nacisk na staw przez długi czas;
  • związane z wiekiem zmiany w organizmie, którym towarzyszy zużycie chrząstki.

Po poważnym urazie dłoni, np. Otwartym złamaniu lub ciężkim zwichnięciu, wskazane jest poddawanie się regularnym badaniom u traumatologa przez 3 lata. Pozwala to na szybkie wykrycie początku procesów zwyrodnieniowych, powikłań.

Etapy rozwoju

W praktyce medycznej wyróżnia się następujące stopnie ciężkości choroby:

  1. Charakteryzuje się niewielkim uszkodzeniem stawu, jego gęstością i zmianą składu płynu stawowego. Rozwija się proces zapalny i zaburza odżywianie tkanek. Może pojawić się niewielki obrzęk. Zespół bólu podczas aktywnych ruchów, ale w spoczynku ustępuje samoistnie.
  2. Występują wyraźne zmiany w stawie, pojawia się chrupnięcie i powstają kości. Nasilają się bolesne odczucia.
  3. Zespół bólowy nie ustaje, funkcje stawu są coraz bardziej ograniczone i powstaje jego kompletna nieruchomość. Kość może się wymieszać, wtedy ramię zostaje zgięte. Formacje kostne stają się widoczne. W tym stopniu artroza staje się przewlekła.

Choroba jest rzadko diagnozowana we wczesnych stadiach. Ale im szybciej zostanie zidentyfikowany, tym łatwiej i szybciej możesz rozpocząć leczenie..

Objawy

We wczesnych stadiach niezwykle trudno jest rozpoznać rozwój procesu patologicznego. Osoba rzadko zwraca uwagę na nawracające bóle, więc nie konsultuje się z lekarzem. Główne objawy artrozy:

  • ból w nadgarstku;
  • charakterystyczny chrupnięcie;
  • ograniczenie ruchomości dotkniętego stawu.

Zespół bólowy jest początkowo słaby, pojawia się dopiero po długotrwałym wysiłku na ramieniu. Wraz z rozwojem choroby nasila się ból, może pojawić się dyskomfort przy zginaniu nadgarstka lub podnoszeniu ciężkich przedmiotów. Chrupanie staje się bardziej słyszalne, ruchliwość nadgarstka stopniowo maleje. W późniejszych stadiach, ze względu na pojawienie się tworzenia się kości, może pojawić się guzek, a kończyna całkowicie unieruchomi się w miejscu zmiany. W przewlekłym przebiegu choroby rozpoznanie choroby może być trudne, ponieważ okresy zaostrzeń przeplatają się z okresami remisji.

Różnica między artrozą a zapaleniem stawów

Artroza jest często mylona z zapaleniem stawów, ale te choroby są różne. W przypadku zapalenia stawów ból występuje w spoczynku lub podczas nocnego snu, a przy artrozie - podczas obciążenia ręki. W przypadku artrozy rzadko obserwuje się obrzęk w miejscu zmiany, który jest dość powszechny w zapaleniu stawów. Tak więc ręce dotknięte reumatoidalnym zapaleniem stawów są opuchnięte, widać zanik mięśni.

Zapalenie stawów często dotyka wielu stawów, powodując stan zapalny. Jeśli mówimy o artrozie, to charakteryzuje się ona głównie zespołem pourazowym. W przypadku artrozy temperatura również nie rośnie, nie ma letargu i ciężkości w ciele.

Metody diagnostyczne

Aby postawić dokładną diagnozę, zaleca się kompleksowe badanie, które obejmuje:

  • zbiór wywiadu;
  • badanie i badanie dotykowe;
  • laboratoryjne badania krwi (wykrywanie procesu zapalnego);
  • Badanie rentgenowskie;
  • badanie ultrasonograficzne;
  • MRI i CT.

W niektórych przypadkach może być konieczna konsultacja z innymi lekarzami, jeśli pacjent ma inne choroby. Z reguły jest to konieczne w przypadku objawów reumatoidalnej artrozy..

Taktyka leczenia

Podczas diagnozowania choroby wybiera się indywidualny przebieg leczenia, w zależności od stopnia zaniedbania procesu patologicznego. We wczesnych stadiach przeprowadza się leczenie zachowawcze, które musi być koniecznie kompleksowe. W ramach leczenia zachowawczego:

  • terapia lekowa;
  • metody fizjoterapii;
  • reżim ortopedyczny;
  • prawidłowe odżywianie, bogate w witaminy i minerały;
  • fizjoterapia;
  • Medycyna tradycyjna.

W leczeniu artrozy stawu nadgarstkowego, podobnie jak w przypadku każdego innego rodzaju patologii (artroza ręki, barku itp.), Ważnymi lekami są chondoprotektory, które nasycają uszkodzoną chrząstkę specjalnymi składnikami odżywczymi. Ponadto przebieg leczenia obejmuje następujące rodzaje leków:

  • kortykosteroidy (łagodzą silny zespół bólowy, hamują procesy autoimmunologiczne);
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne (łagodzą ból i stany zapalne).
  • witaminy i minerały (poprawiają krążenie krwi i procesy metaboliczne w dotkniętych tkankach).

Oprócz tabletek i zastrzyków w przypadku artrozy stawu nadgarstkowego można również stosować kremy i maści zawierające aktywne składniki aktywne. Zaletą tego typu leków jest to, że są wygodne w stosowaniu, a skutki uboczne są rzadkie..

Fizjoterapia

Poniższe procedury pomagają poprawić krążenie krwi w dotkniętym stawie i przyspieszyć metabolizm:

  • lecznicze błoto;
  • masaż maściami na bazie substancji przeciwzapalnych;
  • terapia laserowa;
  • elektroforeza;
  • terapia parafinowa;
  • magnetoterapia.

Jeśli choroba jest w zaawansowanej postaci lub leczenie zachowawcze nie przyniosło oczekiwanego efektu, wskazana jest interwencja chirurgiczna. Tylko lekarz prowadzący może określić sposób i zakres operacji.

Przywrócenie ruchomości stawów

W leczeniu artrozy jednym z ważnych zadań jest przywrócenie ruchomości kości stawowych. Masaż (w tym drenaż limfatyczny) i terapia manualna wykazały dużą skuteczność w realizacji tego celu. Metody te będą skuteczne na wszystkich etapach choroby, niezależnie od wieku pacjenta. Masaż i terapia manualna charakteryzują się bezpośrednim działaniem na chore stawy, rozciąganiem i wzmacnianiem mięśni i więzadeł, poszerzaniem jamy stawowej.

O gimnastyce ze spondylozą przeczytasz w tym artykule..

Jeśli nie ma ostrego bólu i stanu zapalnego, specjalny zestaw ćwiczeń pomoże przywrócić ruchomość dotkniętego stawu. Lekarz prowadzący musi przepisać ćwiczenia terapeutyczne, które pomogą dobrać optymalne obciążenie stawu i przywrócić jego ruchomość. Skuteczność leczenia będzie zależała tylko od wytrwałości i cierpliwości pacjenta do wyzdrowienia..

Rzadko stosuje się symulatory artrozy. Wystarczająca masa ciała dla optymalnych ćwiczeń i delikatnych efektów.

Zapobieganie

Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia artrozy stawu nadgarstkowego i zatrzymać rozwój choroby, zaleca się:

  • zmniejszyć lub wyeliminować ciężką aktywność fizyczną;
  • unikać hipotermii ciała;
  • terminowo leczyć choroby zapalne;
  • uniknąć obrażeń dłoni;
  • Jeść prawidłowo;
  • pić wystarczającą ilość płynów.

Te proste wskazówki mogą pomóc uniknąć rozwoju choroby i wielu innych problemów ze stawami..

Wideo

Ten film opowiada o specyfice artrozy stawu nadgarstkowego.

wnioski

  1. Artroza stawu nadgarstkowego to patologiczna zmiana w tkance chrzęstnej i kostnej, w wyniku której osoba odczuwa dyskomfort i ból podczas poruszania ramieniem.
  2. Główne przyczyny artrozy: uraz stawów, duże obciążenia i zmiany związane z wiekiem.
  3. Brak leczenia lub zły wybór może doprowadzić do całkowitego unieruchomienia stawu.
  4. Leczenie artrozy stawu promieniowego powinno być złożone, może być przepisane tylko przez lekarza indywidualnie.

Przeczytaj również o objawach i leczeniu zapalenia kaletki stawu nadgarstkowego w tym materiale..

Oznaki i przyczyny artrozy stawu skokowego

Co to jest nadbródkowe zapalenie kaletki stawu kolanowego i jak się je leczy

Staw szczękowo-twarzowy: objawy artrozy, leczenie, z którym skontaktować się lekarz

Specyfika zapalenia błony maziowej stawu biodrowego u dzieci i dorosłych

Artroza stawu nadgarstkowego

Staw nadgarstkowy jest złożony i ma więcej niż dwie powierzchnie stawowe. Różni się od większości innych stawów, ponieważ zaangażowanych jest w nią 5 kości (a nie 2-3, jak na przykład staw kolanowy lub międzypaliczkowy). Ponadto przegub nadgarstkowy ma dwie osie obrotu, a nie tylko jedną. Pozwala to na przesuwanie pędzla we wszystkich kierunkach, a nawet obracanie go po okręgu..

Tak złożony mechanizm idealnie dostosowuje ręce człowieka do pracy i życia związanego z wieloma drobnymi manipulacjami. Dlatego uszkodzenie tego stawu często prowadzi do niepełnosprawności i niepełnosprawności. Jakie są objawy i leczenie artrozy stawu nadgarstkowego?

Specyfika procesu zwyrodnieniowego stawu nadgarstkowego

Kruchy staw nadgarstkowy znajduje się między ręką a przedramieniem i ze względu na swoje położenie jest podatny na kontuzje (np. Upadek). W życiu codziennym doświadcza mniejszego obciążenia funkcjonalnego niż, powiedzmy, staw kolanowy, ale jego torebka stawowa jest również cieńsza. Dlatego staw jest podatny nawet na drobne uszkodzenia..

Przypadki artrozy stawu nadgarstkowego w wyniku naturalnego ścierania chrząstki są niezwykle rzadkie. Dlatego przy braku urazów lub obciążeń pracą prawdopodobieństwo zachorowania na nią jest niskie..

Przyczyny artrozy nadgarstka

Artroza stawu nadgarstkowego jest chorobą pierwotną (idiopatyczną) i wtórną. W pierwszym przypadku mamy zdrowy staw, który zmienia się pod wpływem niekorzystnych wpływów zewnętrznych - urazu czy stresu zawodowego. W drugiej - choroba podstawowa (dna moczanowa, cukrzyca, reumatoidalne zapalenie stawów i inne), która prowadzi do zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych w chrząstce.

Wśród czynników wpływających na rozwój artrozy stawu nadgarstkowego warto wymienić:

  • przeciążenie i urazy - sport, gospodarstwo domowe, zawodowe (na przykład podczas pracy z wibrującym instrumentem);
  • hipotermia;
  • zaawansowane patologie zapalne w stawach lub tkankach okołostawowych;
  • zaburzenia endokrynologiczne i metaboliczne oraz choroby autoimmunologiczne;
  • przeszłe infekcje (reaktywne zapalenie stawów, gruźlica, zapalenie kości i szpiku i inne);
  • Płeć żeńska;
  • dziedziczność (wpływa na syntezę kolagenu, gęstość chrząstki, anatomiczne cechy strukturalne).

Trauma jest najczęstszą przyczyną chorób. W takim przypadku objawy zniszczenia chrząstki mogą pojawić się nie od razu, ale po kilku latach.

Choroba zwyrodnieniowa stawu nadgarstkowego często rozpoczyna się na podstawie artretyzmu stawu nadgarstkowego i przebiega równolegle z nim. Czynniki wieku mają niewielki wpływ na rozwój artrozy nadgarstka. Chociaż menopauzalne zmiany hormonalne u kobiet mogą wpływać na wytrzymałość tkanki chrzęstnej.

Najczęściej chorobę zwyrodnieniową stawu nadgarstkowego obserwuje się u budowniczych, rzemieślników pracujących w fabryce i przy dekoracji pomieszczeń, pracowników biurowych, a także zawodowych sportowców (zwłaszcza w przypadku zwichnięć i podwichnięć, złamań, naderwania i skręcenia więzadeł lub mięśni).

Oznaki artrozy stawu nadgarstkowego

We wczesnych stadiach artroza rzadko daje o sobie znać. Kluczowe objawy artrozy stawu nadgarstkowego obserwuje się już w chorobie zwyrodnieniowej stawów - kiedy destrukcyjny proces trafia do głowy kości. Choroba zaczyna się od dyskomfortu w okolicy nadgarstka, uczucia ucisku i łagodnego bólu. Uczucia są nieco podobne do DOMS.

Charakterystyczne jest to, że objawy artrozy stawu nadgarstkowego obserwuje się tylko w tym stawie, podczas gdy inne choroby reumatyczne wydają się „przemieszczać” od jednego stawu do drugiego, dotykając jednocześnie kilku.

Jeśli pojawią się następujące objawy, należy jak najszybciej skontaktować się z reumatologiem:

  • bóle stawów, szczególnie po wysiłku fizycznym nadgarstka, stresie, odwodnieniu;
  • trudności w poruszaniu się, które narastają wraz z postępem choroby (uczucie, że coś przeszkadza w swobodnym ruchu ręki);
  • obrzęk obręczy nadgarstków, obrzęk dłoni (opcjonalny, ale charakterystyczny objaw);
  • szorstki trzask w stawie (zamiast normalnego kliknięcia pojawia się tępy dźwięk, któremu towarzyszy napięcie).

Ból nasila się podczas noszenia ciężkich przedmiotów, nawet trzymając je przez krótki czas na wadze, próbując oprzeć się na dłoni, wyciągnąć rękę. Charakterystyczne jest to, że odczuwalne jest w skrajnych pozycjach dla stawu (zgięcie ręki) lub podczas określonych ruchów. Jeśli po urazie objawy zapalne w stawie są obserwowane dłużej niż 2-3 tygodnie, może to być również objaw początku choroby..

Początkowo sztywność ruchów może ustąpić po ciepłych kąpielach i rozgrzewce. Z biegiem czasu mobilność spada o 30-50%. Kiedy chrząstka zużywa się i powierzchnia kości podchrzęstnych zostaje odsłonięta, pojawiają się osteofity. Wyraźnie utrudniają ruch w nadgarstku, zwłaszcza przy próbie obrócenia nadgarstka. Małe fragmenty osteofitów czasami powodują ostry ból i ciężkie stany zapalne u pacjentów.

Z reguły obecność osteofitów można określić tylko na zdjęciu rentgenowskim. Ale pacjent może to rozpoznać po następujących objawach:

  • ograniczony zakres ruchu w stawie;
  • częste niekontrolowane skurcze, zwłaszcza podczas poruszania się za pomocą pędzla;
  • badanie palpacyjne ujawnia twarde guzki podskórne.

Ból związany z chorobą zwyrodnieniową stawów nadgarstka należy odróżnić od bólu związanego z zapaleniem stawów. W przypadku zapalenia stawów zespół bólowy nasila się w spoczynku, bliżej nocy, rano. Z kolei w chorobie zwyrodnieniowej stawów w ciągu dnia - przy codziennej aktywności.

Deformacja stawu nadgarstkowego podczas choroby z reguły nie występuje, a także ciężki obrzęk. Charakterystyczne „przerzedzenie” kończyny spowodowane zanikiem mięśni jest również charakterystyczne raczej dla zapalenia stawów nadgarstka niż artrozy.

Stopnie i stadia artrozy stawu nadgarstkowego

Rozwój artrozy nadgarstka jest powolny - przed leczeniem artrozy nadgarstka pacjent może być nieświadomy choroby przez dziesięć lat. W przebiegu choroby chrząstka mięknie, proces jej regeneracji zostaje przerwany, a mazi stawowej traci swoją lepkość i jest produkowana w mniejszych ilościach. W zależności od stopnia nasilenia zmian rozróżnia się kolejne stadia choroby.

Artroza stawu nadgarstkowego 1 stopień

Proces destrukcyjny zaczyna się od łagodnego bólu w nadgarstku, który okresowo przeszkadza pacjentowi - głównie po dużym wysiłku. Nie są tak intensywne, że pacjenci przywiązywaliby do nich wagę. Uczucia z artrozą stawu nadgarstkowego I stopnia przypominają bolący ból - jak „pogoda”. Występuje niewielki obrzęk i inne objawy pogorszenia trofizmu tkankowego, czasami słychać delikatny chrupnięcie.

Na tym etapie objawy i leczenie artrozy nadgarstka są dobrze tolerowane..

Artroza stawu nadgarstkowego 2 stopnie

Na tym etapie chrząstka jest prawie całkowicie zniszczona na powierzchniach nośnych. Pojawiają się pierwsze narośla kostne, wyraźnie widoczne na zdjęciach rentgenowskich i wyraźne zwężenie przestrzeni stawowej. Czasami osteofity można poczuć samodzielnie. Ból staje się dobrze odczuwalny, prawie codziennie. Podczas ruchu pacjent słyszy wyraźne chrupanie. Ręce męczą się szybciej niż wcześniej. Pełne wyleczenie z artrozy stawu nadgarstkowego II stopnia nie jest już możliwe, ale zabieg znacznie poprawia jakość życia pacjenta, utrzymuje ruchomość w stawie.

Artroza stawu nadgarstkowego 3 stopnie

Sztywność ruchu w nadgarstku nakłada na pacjentów znaczne ograniczenia w życiu codziennym. Ostatecznie rozwija się ankyloza - całkowite unieruchomienie stawu, w rzeczywistości jego fuzja, ponieważ krawędzie osteofitów są zamknięte. Ból przy zaawansowanej chorobie zwyrodnieniowej stawu nadgarstkowego dokucza pacjentowi nawet w spoczynku, po odpoczynku. Zgięcie ramienia może wyglądać nienaturalnie. W trzecim etapie możliwe jest tylko leczenie chirurgiczne. Mobilności nie można całkowicie przywrócić nawet po operacji.

Uwaga: im słabiej rozwinięte mięśnie wokół zajętego stawu, tym szybciej choroba postępuje. Zdrowy układ mięśniowy utrzymuje naturalną pozycję stawu, zapewnia odżywienie i ochronę przed uszkodzeniami.

Diagnoza artrozy stawu nadgarstkowego

Objawy choroby zwyrodnieniowej stawów nadgarstka są podobne do innych chorób reumatycznych. Dlatego w celu dokładnej diagnozy lekarz wymaga następujących badań:

  • ustne przesłuchanie pacjenta, badanie dotykowe i badanie chorego stawu podczas pierwszej wizyty;
  • RTG (2 lub 3 projekcje);
  • ogólna analiza krwi i, jeśli to konieczne, moczu;
  • biochemiczne badanie krwi według wskazań;
  • reumatyczna analiza czynnikowa;
  • Obrazowanie ultrasonograficzne, komputerowe lub rezonansu magnetycznego, jeśli jest to wskazane;
  • czasami może być potrzebne nakłucie w celu oceny mazi stawowej.

Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawu nadgarstkowego

Strategię terapeutyczną wybiera lekarz indywidualnie dla każdego przypadku, biorąc pod uwagę przyczyny choroby, jej stadium, ogólny stan zdrowia pacjenta itp..

Standardowe podejście do leczenia artrozy nadgarstka w stadium 1-2 obejmuje:

  • farmakoterapia;
  • fizjoterapia;
  • gimnastyka lecznicza;
  • zdrowa dieta i codzienna rutyna;
  • przestrzeganie reżimu ortopedycznego.

Na trzecim etapie zwykle zapada decyzja o operacji.

Leczenie artrozy stawu nadgarstkowego odbywa się etapami. W pierwszym etapie ostre objawy choroby - ból i stan zapalny - zostają „wygaszone”. Drugi wymaga kompleksowego leczenia. A trzecia to rehabilitacja pacjenta, aby utrwalić efekt po głównym daniu.

Ze względu na trudności w codziennych czynnościach spowodowane dysfunkcją stawów, dyskomfortowi fizycznemu towarzyszy psychologiczny. Może być jednym z czynników rozwoju depresji, dlatego zaleca się wizytę u psychologa i terapeuty rehabilitacyjnego..

Należy pamiętać, że choroba zwyrodnieniowa stawu nadgarstkowego jest chorobą przewlekłą, która wymaga dożywotniego przestrzegania zaleceń lekarza.

Farmakoterapia

W leczeniu artrozy stawu nadgarstkowego stosuje się następujące grupy farmakologiczne:

  • niehormonalne leki przeciwzapalne (NLPZ, NLPZ) - w kursach do 21 dni;
  • glukokortykosteroidy;
  • chondroprotektory;
  • środki rozszerzające naczynia;
  • środki zwiotczające mięśnie;
  • kompleksy witaminowo-mineralne;
  • z zakaźnym charakterem choroby - antybiotyki

Stosowane są w postaci tabletek i kapsułek, maści, żeli, okładów oraz zastrzyków dostawowych..

Samoleczenie w przypadku artrozy nadgarstka może prowadzić do pogorszenia stanu i problemów z przewodem pokarmowym. Przed zastosowaniem wszystkich leków (z wyjątkiem miejscowych maści i żeli) wymagana jest konsultacja lekarska.

Tabletki na zapalenie kości i stawów stawu nadgarstkowego

Aby złagodzić stan zapalny, ból i gorączkę z artrozą nadgarstków, zaleca się następujące tabletki NLPZ: diklofenak, celekoksyb, ibuprofen, piroksykam, ketoprofen, indometacyna, meloksykam, nimesulid, butadion i inne.

Aby zapobiec dalszemu zwyrodnieniu chrząstki, lekarz może przepisać chondroprotektory: artracum, teraflex, struktum i inne.

W okresie rehabilitacji stosuje się leki poprawiające trofizm tkankowy (pentoksyfilina, trental) i zwiotczające mięśnie (midocalm, tizalud).

Jeśli bólu nie można wyeliminować za pomocą tabletek, do wizyty dodaje się zastrzyki: metyloprednizolon, diprospan, hydrokortyzon.

Maści na chorobę zwyrodnieniową stawów nadgarstka

Niesteroidowe maści i kremy do stosowania miejscowego są szeroko stosowane jako środki pomocnicze w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawu nadgarstkowego. Na przykład żel fastum, dolgit, voltaren, żel diclak, ketoprofen. W tych postaciach dawkowania produkowane są również chondroprotektory - artrakam, struktum, rumalon.

Chirurgiczne leczenie artrozy stawu nadgarstkowego

Chirurgiczne leczenie artrozy nadgarstka wskazane jest na III etapie choroby oraz w przypadkach, gdy inne metody są nieskuteczne.

Preferowane są plazmolifting i endoprotetyka mazi stawowej - manipulacje małoinwazyjne. Polegają one na wstrzyknięciu osocza krwi pacjenta lub hipoalergicznych polimerów, które działają jak lubrykant, bezpośrednio do torebki stawowej. Pomaga złagodzić ból i stany zapalne, zapobiega erozji do 24 miesięcy.

Jeśli to podejście zawiedzie, możliwe jest wszczepienie protezy pirowęglowodorowej, która naśladuje chrząstkę. Nie przyczepia się do kości proksymalnych, dzięki czemu nie poluzowuje się i może być stosowany nawet przy poważnych uszkodzeniach powierzchni stawowych.

Jeśli nie ma możliwości uratowania lub wymiany stawu, lekarze sięgają po ostatnie narzędzie chirurgii ortopedycznej - częściową artrodezę z wszczepieniem płytki tytanowej. W tej operacji zniszczony staw jest całkowicie unieruchomiony. Więc przynajmniej pacjentowi nie będzie przeszkadzał ciągły ból i stan zapalny..

Fizjoterapia w chorobie zwyrodnieniowej stawów nadgarstka

Aby złagodzić ból, poprawić mikrokrążenie i mobilność przy artrozie nadgarstka, stosuje się następujące techniki:

    akupunktura;
  • Terapia manualna;
  • terapeutyczne, m.in. akupresura;
  • relaksacja poizometryczna;
  • hirudoterapia;
  • terapia laserowa na podczerwień;
  • magnetoterapia;
  • krioterapia;
  • elektroforeza;
  • terapia ultradźwiękowa;
  • elektromiostymulacja;
  • terapia parafinowa;
  • balneoterapia (błoto lecznicze);
  • inni.

Fizjoterapia leczenia artrozy stawu nadgarstkowego odbywa się na kursach.

Gimnastyka lecznicza (terapia ruchowa) przy chorobie zwyrodnieniowej stawów nadgarstka

Ćwiczenia fizjoterapeutyczne na chorobę zwyrodnieniową stawów nadgarstka mają na celu utrwalenie wyników terapii, zapobieżenie dalszej erozji i pomóc pacjentowi w prowadzeniu pełnego życia.

Zakres i rodzaj ćwiczeń ustalany jest indywidualnie przez instruktora terapii ruchowej. Ćwiczenia (np. Zbliżenie wskazanych palców, obracanie przedramienia przy mocowaniu nadgarstka zdrową ręką) wykonywane są 2-3 razy dziennie jako rozgrzewka i nie wymagają specjalnego sprzętu. Pożądane są ćwiczenia z piłką.

Odżywianie w chorobie zwyrodnieniowej nadgarstka

Utrzymanie zdrowej diety w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawu nadgarstkowego nie jest trudne. Konieczne jest wykluczenie z diety potraw słonych, które prowadzą do odwodnienia, a także włączenie do diety potraw bogatych w witaminę A (przeciwutleniacz, wzrost chondrocytów), C (ochrona komórek, synteza kolagenu), E (chroni chrząstkę przed wolnymi rodnikami i starzeniem), B5 i B6 (regeneracja, łagodzenie stanów zapalnych), miedź (poprawia „oddychanie” komórkowe chrząstki), selen (do produkcji enzymów maziowych), a także kolagen, chondroityna i glukozamina (budulec tkanki chrzęstnej).
Aby to zrobić, jedz ryby, buliony mięsno-kostne, galaretki mięsne, galaretki owocowe, chrząstki pochodzenia zwierzęcego, kiełki pszenicy i inną zdrową żywność..

Zapobieganie artrozie stawu nadgarstkowego

Wskazane są również środki zapobiegawcze w przypadku artrozy nadgarstka, jeśli choroba została już zdiagnozowana. Przestrzeganie zaleceń pozwala zachować kości proksymalne i uniknąć niepełnosprawności.

Oprócz zdrowej diety bogatej w witaminy i kolagen ważne jest utrzymanie równowagi wodno-solnej, dzięki przyjmowaniu odpowiedniej ilości wody (2-3 litry dziennie) i elektrolitów. Wspomaga produkcję mazi stawowej i utrzymanie elastyczności komórek chrząstki.

Zaleca się również noszenie bandaży, bandaży elastycznych i opasek na nadgarstek.

Nie zaniedbuj samodzielnego masażu, rozgrzewając dłonie w ciepłej wodzie. Pamiętaj, aby w swojej diecie uwzględnić chondroprotektory z glukozaminą i chondroityną..

Jeśli to możliwe, unikaj urazów i hipotermii, lecz w odpowiednim czasie zaburzenia hormonalne. Poświęć co najmniej 5 minut dziennie, 2 razy dziennie, na gimnastykę wyrównawczą. Ogranicz ćwiczenia z hantlami.

Twoja zdolność do pracy jest w twoich rękach. bądź zdrów!

Top